პოეზია · ლირიკა
გნახე, ტიროდი
გნახე, ტიროდი — ლურჯი თვალიდანგდიოდაფართო ცრემლი ნათელი,ტიროდი... ნელა დაბლა ჩავიდანამი იიდან ჩამონადენი.შენ გაიღიმე — და საფირონმაუკან წაიღო ციმციმი ყველა,ვერშეძლო ცოცხალ სხივთან ცილობა,შენრომ აფენდი გულების მწველად.რბილი და თბილიფერებით ღრუბლებსროგორც დაფერავს ჩამავალი მზე,და მაშინ ზეცა ნათელს აუფლებსმოახლოებულ დაისის ჩრდილზე,ისეღიმილი შვებას ჰფენს შენითვით უპირქუშეს, ვნებულ გონებას,მისგან გზარჩება შუქით ფენილი,გულსაც სინათლე ჩაეკონება.