პოეზია · ლირიკა
უძილობა (მთარგმნელი მიქაძე მაიკო)
სადღაც კატები კნავიან საწყლად,ვიჭერ შორიდან მოსულ ფეხის ხმას.ნანა შეცვალეს შენმა სიტყვებმა:მესამე დღეა მათგან არ მძინავს.
შენ ისევ ჩემთან ხარ უძილობავ!ვცნობ მე შემს სახეს კვლავ გარინდებულს.რაო თამამო, რაო მშვენებავ,არ მოგწონს განა ჩამი სიმღერა?
ფანჯრებს დაფარავს თეთრი ქსოვილი,შემოიჭრება ბინდბუნდი ცისფრად . . .იქნებ გვამშვიდებს ამბავი შორის?რატომ ვგრძნობ ასე თავს კარგად შენთან?
1912