პოეზია · ლირიკა
"ჰამლეტის" კითხვისას (მთარგმნელი რუხაძე თამარ)
1.სასაფლასოთან მტვერდებოდა ნამოსახლარიდა ცისფრდებოდა მდინარე იქვედა შენ მითხარი „მაშინ, კარგი მონასტერს წადიან ქმრად სულელი ვინმე შეირთე“უფლიწულები, ვიცი ხშირად ამბობენ ასემაგრამ ჩემს ხსოვნას მხოლოდ შენი ფრაზა ენიშნა.როგორც ყარყუმის მანტია მხარზეისე გადასწვდეს ეს სიტყვები ათას წელიწადს.
2.„შენ...“ უნებურადმოვწყვიტე ბაგეს.ძვირფასი სახეგაანათა ღიმილის სხივმა.ნაკვერჩხალივით გაიკვესებსმზერში ასე ნათქვამი სიტყვა.მე შენ მიყვარხარ,როგორც ორმოც დას,ერთად მოგროვილს,ვერ ეყვარები.