პოეზია · ლირიკა
სულის ლეგენდა
I
მზე მოდიოდა...სხივს მოჰქონდა შვება დილისა,განცდა ღვთაების, სულის რწმენა სიყმაწვილისა.შვენოდა ყვავილს მკერდის რხევა მიცვარულისადა გულს უმანკოს ზეიმობა სიყვარულისა!
II
მზე ჩადიოდა...თან მიჰქონდა დღე წუთ ლეული!და სიხარულის საოცნებო კოშკი მსხვრეული!იდუმალთ მდელოს ეხვეოდა მწუხრი სნეული,ღამის ლანდებში ინთქმებოდა სვე კურთხეული.
##III
მთვარე მნათობდა...საოცნებოდ იწვევდა მწარ სულს...და აგონებდა განვლილ დღეთა ორჭოფულ წარსულს.სამზისიეროს ცის მნათობნი თინათინებდნენდა ჩანგის სიმნი ქვითინებდნენ და ქვითინებდნენ!