პოეზია · ლირიკა
როკვა
ცაზე ავიდა დილადელიაირგვლივ შენი ღიმილის ფერი მდელოადელია.ტანზე გვირილა, ყვირილი ცისცაზე-ისე ავიდა დილა,ისე ავიდა დილა,რომ გადავეჩვიე ტირილსგადავეჩვიე ტირილს,გადავეჩვიე ტირილს,და ლურჯი ტილო დილისისევ მთელია დელიატანზე.ტანზე-ხელები შენი, ჩემი ხელებიერთადმკლავები შენი, ჩემი მკლავებიისევ,ტუჩები ჩემი, შენი ტუჩებიჩემთან,თვალები შენი, ჩემი თვალების ნისლი,შენი თვალების ნისლი,ფერისცვალება მთვარის,ფერისცვალება სიზმრის,ფერისცვალება თვალის-ელის წვალება ღამეს.ლამის-თითები შენი, ჩემი თითები,მკლავები შენი, ჩემი მკლავები,გუგები შენი, ჩემი გუგებიერთად ენთო და მეარანაერი ცისარანაერი ჰაერიდა გახსენება სხვისარანაერი მსურს,ცრის.მოწყენილობამ ინებაჩემში თავნება დინება,დამევანება ზმანებადდა ნისლი მომეფინებაცის.ცა-ცარიელი რვეული,ცა-თეთრეული ეულიმზის,ჩამორღვეულა ძირს,წვიმს.შავეთის ღია კარივნახე და ხელი ვკარი,თვალი გავაღე და მეტანზე გავიძრე ღამეძლივს.წვიმს.