პოეზია · ლირიკა
ევას
წაგძლია სულმადა იგემე ნაყოფი ცოდვის,მას შემდეგ ცოდვა აღემატამადლს შუქმფინარეს,აი, იმ დღიდან სულ დიდდებაცოდვა და როდის,კაცმა არ იცის,გადაგვლეკავს ცოდვის მდინარე...ფიქრობდი ნეტავ შენს მოდგმაზე?(თუმც მეტყვი რაღას...)ვარ სინანულსა და ცრემლებშიმთლად გალუმპული,გწერ ახლა უკვე მყოფადიდანწარსულში ბარათს...ევედრე უფალს,დაიწყება სანამ უფსკრული!