პოეზია · ლირიკა
საქორწინო
კონსტანტინე გამსახურდია 1893–1975
ჩვენს პატარძალს მოვუქარგეთოცდახუთი ნატი.დროც მოსულა საქორწინოდა აყვავდა ფშატი.ამოვქარგეთ გულისპირზენაჩრდილი და ნაშუქარი,შეეწიოს ჩვენს პატარძალსდიდედისგან ნაჩუქარიღვთისმშობელის ხატი.მშვიდობაში, მშვიდობაში,ნუ დალიოს მაცხოვარმასასძლოს ჩვენის კიდობანშიოქრო, ვერცხლი, სათი.დედას სველი რჩება თვალი,მამას გული მწყრალი, -ტყავკაბები, ქათიბები,ასიოდე ცალი,სადიაცო, ასზე მეტი,ქირმანული შალის,საგულენი, პერანგები,მოოჭვილი ლალით.ასი მხარი აბრეშუმი,ასი მხარი დიბი,სააბანო ხალათებიშემკობილნი შიბით;შვინდისფერი ყაბაჩებინაკერი გვაქვს სითვით,სამ სეფეწულს გაათხოვებამისთანა მზითვით.