პოეზია · ლირიკა
ილია
რა საოცარი მზეა ილია,სამშობლოსავით ვენდობი, მიყვარს.იგი თან მახლდა, საცა მივლია,როგორც სინათლით ავსილი სიტყვა.
რა დიდებული გზაა ილია, _მივდივარ, წარსულს, მომავალს ვუმზერ.მივდივარ, ჰავა ისე თბილია,თითქოს გზა გადის სამშობლოს გულზე.
რა მშვენიერი ზღვაა ილია,მისი მზიანი ზვირთობა ბათუმსოქროს ჩქერებად რომ მოფრქვევია,მიტომ დღეს ქართულსვეძახით ქართულს.
და თუ მადლობა ეკუთვნის ვინმესჩემი გულისა და ჩემი კუთხის,ეკუთვნის იგი სიმართლეს პირველს,ძმებო, ილიას იგი ეკუთვნის.