პოეზია · ლირიკა
ნატერფალები
ამაოდ გეძებ, მაინც არ ვცხრები,თბილისში არ ხარ, ფიქრებს დავნებდი.დახურულია შენი ფანჯრები,როგორც ძილის დროს შენი თვალები. . .
ეს მეეზოვე, დილაადრიან,შენი სახლის წინ ხვეტავს ქვაფენილს.ახლა მე მასთან ყოფნა მწადია,მას ვესაუბრო, სხვა არაფერი.
არა, არ ვეტყვი, ასე თუ გეძებ,მხოლოდ მივალ და დავესალმები –და ვთხოვ ამ კიბის საფეხურებზედასტოვოს შენი ნატერფალები...
1953