პოეზია · ლირიკა
გახვრეტილი ჯიბეები
ჰოდა, ეს ეჭვი გულისშიდა კედელს მიბურღავს,იქნებ, არ ღირდეს ან ღირდეს დაფასში ვცდებოდე.ნეტა შემეძლოს დავხურდავდე ახლა,ამ წუთას გროშად დაშენი ჯიბის ფსკერზე დავეშვებოდე.
ყვითელი ქოლგებიროდესაც გემები უშვებენ ღუზასდა ჩნდებიანნაპირი ივსება,ნაპირებს აწყდება ზღვა ხალხი.იცლება გემბანი,ელი და დაეძებ შენიანს,დაეძებ სულ ბოლო,დაღლილი მგზავრების ანფასში.მერე კი,ქაღალდის მოლურჯო-ცისფერი გემები,იბამენ ლითონის ღუზებს დათანდათან ქრებიან.უმზეო ამინდებს ანაცვლებსყვითელი ქოლგებიდა ყველა იმედი