პოეზია · ლირიკა
ჰაიკუნი
ჰაიკუ _ 018
ნეკერჩხლის ფოთოლსმონატრებია მიწა.ბალახზე მიწვა.
ჰაიკუ _ 021
ტაძარში ენთოსანთელი ერთადერთი.მზე აღარ ჩანდა.
ჰაიკუ _ 022
მოვარდა ქარი,გაიტაცა ფოთლები.ხეები დგანან.
ჰაიკუ _ 023
დედაც დავკარგე.ვეძებ ჭიამაიას,რომ მაპოვნინოს.
ჰაიკუ _ 025
მოხუცი მამა,სასხლავით ხელში, დადისსასაფლაოზე.
ჰაიკუ _ 0273
ფიფქად ქცეულიმანანა მოდის ციდან.არ მინდა ქუდი!
ჰაიკუ _ 029
დიდხანს ვიარეამ ქვეყნის სახილველად.მზისკენ ვიდოდი.
ჰაიკუ _ 030
ჩასძინებოდაყველასა და ყველაფერსსიჩუმის გარდა.