პოეზია · ლირიკა
აღზევანს ავა მარილზე ხარი
გერონტი ქიქოძეს
შენი ცხოვრება, ჩუმი და წყნარი,ქარიშხლის შხუილს გაეხმაურა.აღზევანს ავა მარილზე ხარიდა სიკვდილთანაც მივა ხარულად.აქ ისევ ისმის გალობა შაშვის,ნისკარტით სიტყვა უჭირავს შენი.შადრევანს აფრქვევს ციური ბავშვი,ეჩურჩულება მას ლანდი ბრძენის.ეღიმილები ახლაც ქიაჩელს,ლეოს მალი-მალ ცრემლი ერევა,კვლავ ძმაკაცურად არ გაგიანჩხლდეს, _შეჩვეულია შენს მოფერებას.სიტყვათა კონას შეხსენი ულოდა მიაყარე მამულის ლამპარს.ვაგლახ, ჩაუქებს არ ექართულოსშენებრ ქართველი და ბრძენი პაპა!@ჭეშმარიტების მაჩინს და უჩინსშეახე ხელი, ნახე სანთლები.მოდიხარ ისევ მაჩაბლის ქუჩით,პატარა ბაღში შემობრძანდები.სუროს ნიავი შეარხევს წყნარი,შაშვიც აქ არის, არ გაპარულა.აღზევანს ავა მარილზე ხარიდა სიკვდილთანაც მივა ხარულად.