პოეზია · ლირიკა
თეთრი და მწვანე
პარმენ რურუას
ცხოვრება მართლაც გვაქვს საოცარი:თეთრი და მწვანე ქუჩების წყებაკალმახებივით ბრიალა ქარვისლამპიონების ჩანჩქერში წვება.სახლები დგანან როგორც დენდები,შუშის ცისფერი ჩოხები შვენით,მე კი, მე ერთ ძველ სახლთან შევდგებიდა მაგონდება ამბავი შენი.ჩუმი ნაღველით, მაგრამ ყოველთვისწელგამართული, მოზიდულ მხრებით,ქუჩა და ზღვა რომ ერთმანეთს ერთვის,იქ შენ ბავშვური ღიმილით მხვდები.და სამდურავი გაქვს მუდამ ერთი, _კვლავ სახურავში ჩამოდის წვეთი.
1968