პოეზია · ლირიკა
იჭიმება სიმი
როცა ვდარდიანობ იმით _როგორ, ძმაკაცს ვავიწყდები?როცა იჭიმება სიმისიცოცხლისა ავი წლებით...როცა სანუგეშო იკლებს,თან ერთგული ორგულდებადა ჩემს უსასოო ფიქრებსმაინც ფრთები მოუნდებათ.
როცა მიმატოვებს ბევრი,სულში რომ წვიმს და თოვდება,როცა სიძულვილი ბნელიშინ და გარეთ ბატონდება...
მაშინ ერთადერთი ღმერთი,ვინაც უახლოესია,დგება უღალატოდ, გვერდით _პოეზია.
1992