პოეზია · ლირიკა
მომენატრა
შემოდგომის ჟვერებივითქარი აქეთ-იქით გვფანტავს,აგერ საქართველოა და _საქართველო მომენატრა.
ომი უკუღმართი მიდის,გზები მოიზომა დარდმა,მივალ და ვერ მივალ თბილისს _და თბილისი მომენატრა.
რაც ახლოა, დაშორავდა,რაცა იმედს ჰგავდა, გაქრა,ყველგან მეგობარი მყავდა, _მეგობარი მომენატრა.
სამართალმაც ვერ იმართლა,ბედი იმდენ რამეს გვართმევს,ეს ხომ საქართველოა დაფარნით დღისით ვეძებ ქართველს.
აღარ გვამყოფინა ნუთუკვლა, პარვა და თავაშვება?მთელი ისტორია ცუდითდღეს ერთ დღეში თამაშდება.
შემოდგომის ფოთლებივითქარი აქეთ-იქით გვფანტავს,აგერ საქართველოა და _საქართველო მომენატრა.
1993