პოეზია · ლირიკა
სკვანტილა
მურმან ლებანიძეს
მეც მოვესწარი დიდ გალაკტიონს,შინ, ჩემთან გოგლას ბევრჯერ ვესალმეთ,იმ ხმებს, სახეებს, სახელებს, იმ დროსთან დავატარებ სინათლესავით.როცა წავიდნენ, ბევრი დავობდა,ლექსი მოკვდაო, სიტყვა დაობლდა,ბევრსაც მოესმა ცისკრის ანანთირეკვა ლირიკის შენით, ანათი.ამ მიწას, ამ წლებს ნამეწყრ-ნაწვალებს,თავის ფესვ-ფოთლით და მხვნელ-მთესველით,ამ გამოგვალულ გულთ მოსარწყავადკვლავ მოუხდება თქვენი ლექსები.
1998