პოეზია · ლირიკა
შენი გარეცხილი პერანგით
შენი გარეცხილი პერანგით,ცივი, თოვლისფერი ჰაერით,ჯერ რომ ვერ ასულა ვერავინ,მგონი, იმ გორაზე აველი.
გული ძიგძიგებდა სხვა ძალით,სუნთქვა მიხაროდა ზამთრისა,ვთქვი დღეს იმგვარია, რაც არის,ცეცხლი გადაბუგავს ნატვრისა.
გული, სიყვარულს რომ შეფერის,ანდა სიხარულს რომ შემარგებს,თბილი იმედებით შეკერილსხვა წლის სხვა იისფერ პერანგებს.
ახალ საკისურს და სახელურს,სხვა დღის გაზეთებში გახვეულს,ჩემი კისრისა და მაჯებისოფლი გამიმუქებს მრავალჯერ.
მაგრამ თვალები სხვას ხედავენ, _დრო ხომ ავია და ვერაგი,თავს ვინ მოიწონებს ნეტავიშენი გარეცხილი პერანგით?