პოეზია · ლირიკა
ხეთურ ნანგრევებთან
ანკარაში ხეთური მუზეუმის შესასვლელთან დგას უცნობი ღმერთის ქანდაკება, ხელში ყანწები უჭირავს.
სად რა ლოდები თალეს ხეთებმა,რა ნიშანსვეტი მიწას დაადგეს,რომელი დროის სულისკვეთებაგამოატანეს თიხის ბარათებს?მითხარ, კაცია ეს თუ ღმერთია,ხელში ყანწებით რომ შემოგვცქერის?საით გამქრალან, ან ვის შერთვიან,რა ხალხი იყო, რა ბედისწერის?
ვისთვის აშენეს,როდის გათავდნენ,ასე რად მიპყრობს მათი ყურება?თუკი გათავდნენ, რასაც ხატავდნენამგვარად რატომ მეცნაურება?
შეჩვეულს ასე რატომ მაგონებს _ჩანგი მახვილი და ჯამ-ჭურჭელი?ან რატომ მჯერა, რომ მათი ღონითგადაშენებას გადავურჩები?
რა ღონე იყო, რა სიტყვა ჰქონდათ,მათი სულისთქმა რად მომეცხუნა?მათი მიწური რატომ ჰგავს ოდას,სადაც ჩემი დღე გათენებულა?
მითხარ, ეს კაცი, ანდა ეს ღმერთირატომ შემომხვდა ხელში სასმურით?!დღეს დავიბადე,თუ დღეს დავბერდი, _მითხარ, სად ვძებნო ჩემი წარსული?
1970