პოეზია · ლირიკა
ხეითარი
აჭარელი გლეხი სოფლის გზაზე, სამადლოდ, წყაროზე ღარს გააწყობდა, ხის კოპს დადგამდა.
არა ძუნწთა ნაგროვებმა,არა სკივრთა გადამალვამ,ალბათ სხვისთვის, სხვის ხეირადსხვის წყურვილთა მოსაკლავად,წყაროსთვალთან დადებულიცაცხვის ერთი კოპიც კმარა,რომ თქვან:წყალმა ერთმა პეშვმა,განა კაცი, ან სოფელი, _თვით ქვეყანა აამაღლა.
1980