პოეზია · ლირიკა
დედავ
გოდერძი ჩოხელი 1954–2007
რა იყო, რამ დაგაღონა,ჩემო შავფერო დედაო,რაც შენ წახვედი მას მერესწორ გზას ვეღარა ვხედაო,მოდიან შავი კაცებიგულს და გონებას მგლეჯავენ,სული ურწმუნოთ წაიღესმამულს ყორნები სწეწავენ,გვასამარებენ ქართველებსდღედაღამ გულში გვხვრეტავენ.ერთს გეხვეწები, მითხარიმანდედან აქ რას ხედავენ,ჩვენ მოშველებას მანდედანნეტავ რატომ ვერ ბედავენ?ან ვინც მოვიდა აქედანიქნება ჩუმად არიან,რომ არ დაღონდეთ მანდ მაინცაქ რა ყოფნითაც არიან.სხვა რა ვთქვა,შენი საფლავიაღარ მინახავს თვალითა,სული მიჭირავს კბილითადავათრევ ძალის-ძალითა,ღმერთს შეეხვეწე ერთს მაინც,ნუ დამწვავს ცოდვა-ბრალითა.
1995წ.