პოეზია · ლირიკა
გნატრობ
შენთან წვიმს....ჩემთან მზე აწვიმს ქალაქსდა მონატრება ჩავიცვი კაბად...რომ ქარმა სული შემიბეროს,მოფარფატე ჩიტად მაქციოსან ცისარტყელად წვიმის მერე...და ნესტიანი ღრუბლებიდანწვეთად ქცეულმა დაგაწვიმო,შენს სხეულში დავიდო ბინა,იმ სხეულში, სხვისად რომ ქცეულა...და მინდა,მოგეფერო...მოგიალერსო,რადგან ვიცი...ის ფიქრები, სულს რომ გიწეწავსდა არ გაძინებს,ამღვრეული წყალივით რომ მიაპობს კალაპოტსდა ჯებირის დამსხვრევას ცდილობს,ჩემია....უბრალოდ გიჭირს იმ ერთადერთი ნაბიჯის გადმოდგმა,ჩემთან რომ გაშორებს....ჰო..შენთან ახლა წვიმს.ჩემთან მზე აწვიმს ქალაქს...და შენსკენ წამოსულ მზის სხივსჩემს კოცნას ვატან.ვიციმოგიტანს....