პოეზია · ლირიკა
სავიზიტო ბარათი
როგორც სულის ყვავილი,მომიძღოდა მარადის,მადლი ხალხურ სიმღერის,_ სავიზიტო ბარათის.
ნაბადივით მესხა დაყაბალახად მეხურაჩემი `ოდოია” დაჩემი ~ხასანბეგურა.”
სულ თილისმად ვატარესტვირია თუ ფანდური.ხმალის ჟინი - `ჩაკრულო”,მკლავის ძალა - `ნადური”.
რადგან ღმერთის მესმოდა,ჯვარზე ვიყავ გაკრული,ჯვარით გარდამოხსნაა`აჭარული მაყრული”.
დღემდე ასე ვიარეუზნეობის მგმობელმა,მიხსნა ჩემმა სიმღერამსულის სალაღობელმა.
მიწით, ვიდრე ცათამდე,მაკავშირებს მარად ის.მაშ, დიდება სიმღერის,_ სავიზიტო ბარათის!