პოეზია · ლირიკა
კოჯრის იები
იქნებ სიმღერის დამთავრდა ჟამი,მაისს ამაოდ ვეალერსები,და დაფარული ყვითელი შლამითფსკერს ეხებიან ჩემი ლექსები.ქარში მიხმობენ იები კოჯრის,თუ ბეთანიის თეთრი თაღები,ამდევნებია რითმები კოჭლი,და თითქოს გული მეთანაღრება...ის შარშანდელი ფოთლები გახმა,და თვალწინ ჩუმი სევდა მინთია,რომ ისევ მთაა სხვა მთების გაღმადა ყველაფერი პირობითია.და სულ ერთია, სად გაშლი აფრას,ღრუბელს დასტოვებ გზაზე თუ შროშანს,ბოლოსდაბოლოს ოთხკუთხედ საფლავსდაფარავს მწვანე ბალახის დროშა...იქნებ სიმღერის დამთავრდა ჟამი,მტკვარს სულ ამაოდ ვეალერსები,და დაფარული ფიქრით და შლამითმიწაზე ყრია ჩემი ლექსები.