პოეზია · ლირიკა
ქალშავავ
ჩვეულად აღარ იცინი,არ გაანათებ წყალ-ჭალას,თოლ რამ ჩაგიქრო, ციმციმა,ქალშავავ, ბინდის თავშალავ?– ჩამოიარა სიკვდილმა,ფერდები ჩამაათავა.ბევრი წამგვარა ტოლ-სწორი,თუ თვალშუქურა წაწალი,ის ვაჟიც, მე რომ მოვწონდი,ვზი უბე-კალთა დამწვარი.რით შერჩა, ან რაც ვიტირე,ამ თოლთ სიცოცხლის ნიშანი?არ ვიცი, ხვალ რას მიპირებსწუთისოფელი პირშავი.