პოეზია · ლირიკა
*** "დედაჩემივით დაღლილი არი"
დედაჩემივით დაღლილი არიჩემი წანწალი და ხეტიალი,ორმოცდაშვიდი წლის გავხდი უკვედა არ ვყოფილვარ წამიც ჭკვიანი.ვიყავი რადგან მარტო კეთილი,მარტო სიმღერა და საგლოვარიდა საფიჩხიის ზეცა რო არიმისი შუქით ვარ თვალგაპენტილი.ვისმენ ქარების საშიშ ხავილსაც...ჩემი ცხოვრება დარდს ვზეზეულობ,სხეულზე სული როგორ ავიხსნადა როგორ დავთმო ის უსხეულოდ,თუმც ვხედავ უკვე მიახლოვდებახმა საშიშარი ტყეთა უღრანთა...აცივდა, მალე ჩამოთოვდებადა მიიტყუებს ზღაპარს ბუხართან.