პოეზია · ლირიკა
*** "არ იყავ, მოხველ, დაგიხვდი მთვარე"
არ იყავ, მოხველ, დაგიხვდი მთვარედა ვარსკვლავებით მორთული გველი,ცის კარუსელი დაგრჩება გარეთ,რადგან მომავლის სიჩუმე გელის._ შენ თავისთავად ხარ მოწყალებადა ეჭვობ რამედ ღირდე სრულიად,არ იყავ, მოხველ და, როგორც წესი,სინათლე შენთვის დანისლულია.შენ ხარ ქალაქში დამწყვდეული მთელი ქალაქიდა სულის ახალ ქუჩას დაეძებ,და წარსულიდან მისთვის მოდიხარ,რომ აღზევდე და ისევ დაეცე.... ხელუხლებელი დაგვიხვდა მთვარედა ვარსკვლავებით მორთული გველი,იმედის მოდელს დავტოვებთ გარეთ,გვჯერა მომავლის და სიკვდილს ველით.ხელებს დაგვიწვავს მზის მოაჯირიდა ნუ გავამხელთ გლოვას ნურავინ,დასასრულს მაინც ვეღარ მოარჩენსჩვენი სიმღერა და სამდურავი.