პოეზია · ლირიკა
ჭეშმარიტება
მარტო დავჯდები,დასათრობად დავიდგამ ღვინოს,მინდა გაგთიშო ძლიერო და საბრალო ტვინო.მინდა, რომ მთვრალმაგადავღებო ცა ჩემი ფუნჯით,ხან საათნავა ავამღერო, ხან ეთიმ გურჯი.მერე იმ ცაზე წავაწერო: `მოვედი ქვეყნად,ჩემი სათქმელი, ერთხელ მაინც,მე, მთვრალს რომ მეთქვა~.როცა მარტო ვარ,მე მაშინაც სიყვარულს ვუხმობდა მოისმინეთ მონოლოგიდაღლილი უღვთოდ.დღეს დავიჯერებ, ღვინოშია ჭეშმარიტება,თუ ჩემს ტრაპეზზე,სტუმრად მოსვლა ღმერთმა ინებადავლიე... ვერა, ვერ გაგთიშე საბრალო ტვინო,სიფხიზლეს მაინც სიმთვრალე სჯობს,დამისხით ღვინო...