პოეზია · ლირიკა
გიორგი ლეონიძეს
ვაჟა-ფშაველა 1861–1915
სიჭაბუკის დროს პირველადროს ვახილებდი თვალებსადა ვუცქეროდი მტირალისამშობლოს განაწვალებსა -ვეძებდი აქეთ-იქეთაქვეყნის დამხმარე ძალებსა,არავინ უჩანდა დარაჯადამ ჩვენს დაჩაგრულს მხარესა.ვტიროდი უფრო ძალიან,ცრემლებს ვაფრქვევდი მწარესა...დღეს, ვხედავ, გაჰმრავლებიანმშობელ ქვეყანას შვილები;მტერს არ მისცემენ სათელადთავის სამშობლოს გმირები,მირჩება წყლული გულისა,ბყუჩდები ანატირები.
1912 წ 29 ნოემბერი