პოეზია · ლირიკა
წვიმისა და იასამნის სუნი
ნოემბერი სევდისფერით შეგფერს,შემოდგომას ესალმება სული.რა ხანია დაუკარგავთ შენს თმებსწვიმისა და იასამნის სუნი.რა ხანია არ ყოფილა ზეცაქარვისფერი მზეთა სევდით მთვრალიშენ ხომ ტანზე ნოემბერი გეცვა,ფოთოლცვენით გაშიშვლებდა ქარი.შემოდგომა ყვითელ სამოსს იცვლის,უკვე სულშიც შემოსულა ნისლიდა თანდათან ჩაჰქსოვია შენს ფერს.თითქოს ნისლით აგვსებია სული,თითქოს მართლაც დაჰკარგვიათ შენს თმებსწვიმისა და იასამნის სუნი...