პოეზია · ლირიკა
მარადიული მოცარტი
იყო ცრიატი დილა. გაიჯახუნა კარიდა მოშურნეებს, თითქოს, მწარე გააწნა სილა.გუშინ, დღეს, ხვალ და მუდამ დაიბადება ისევდა ეს ცხოვრება, მქისე, ჩაუჩხრიალებს ხურდას....როცა მნათობი გადაივლის ცის დასალიერს,მოცარტი ისევ შეეყრება თავის სალიერს.