პოეზია · ლირიკა
უკანასკნელი ავტობუსი
უკანასკნელ ავტობუსშიალბათ ყველაზე მეტია ის, რასაც დავეძებ...მათ ვინც უკვე დაიგვიანეს,ეხლა უკვე არ ეჩქარებათ...გადაქანცულებს მობეზრდათ დაღლადა ნებივრობენ ეხლა დაღლის მაგნიტურ ველში...ავტობუსსაც არ სურს ჯაყჯაყიდა მიცურავს სველ ზედაპირზე...ლამპიონებმა მოიშორეს ქალაქის მტვერიდა საყვარელის მომლოდინე ქალებივით კვესავენ თვალებს...ტაქსი ამთქნარებსუკანასკნელი ავტობუსის მომლოდინე მგზავრების გვერდით...კვირეებით სახურავზე ნაგროვებ მტვერს ჩარეცხავს წვიმა,თან უფრო მეტად დაასველებს აივანზე გადმოფენილსველ ღამის პერანგს...შუქნიშანი ათამაშებს წითელ, ყვითელ, მწვანე ბურთულებს,ხოლო აფიშა იტყობინება, თუ რა სპექტაკლი გასულა გუშინ...მანდილოსნებთან მოაბიჯებს ვიღაც ამაყად,უმანდილოსნოდ დარჩენილები მობუზულანგაწუწული ყვინჩილებივით...ალვა წვრილი ტოტებით ცდილობს,დამძიმებულ ცას შეებჯინოს...