პოეზია · ლირიკა
ბაღი (მთარგმნელი: ზვიად რატიანი)
რობერტ პენ უორენს
ის ბრწყინავს ბაღში,წაბლის ხეების თეთრ ფოთლებში,მამაჩემის ქუდის კიდეზე,როცა იგი მიუყვება მოხრეშილ ბილიკს.
დროის მიღმა გარჩენილ ბაღშიზის დედაჩემი წითელ მერხზე;სინათლითაა გაჟღენთილიცაც, მისი კაბის ნაკეცებიცდა მის უკან გახლართული ვარდის ბუჩქებიც.
და როდესაც მამა იხრება,რათა ყურში ჩასჩურჩულოს,როცა წამოდგნენ და წავიდნენდა მერცხლებიც აიშალნენ,როცა მთვარე და ვარსკვლავებიცუკვე გაქრნენ, ის ისევ ბრწყინავს.
ახლაც კი, როცა ამ ფურცელზე გადმოხრილხარ,გვიან და მარტო, ისევ ბრწყინავს; დიახ, ახლაც კი,წამით ადრე, ვიდრე გაქრება.