პოეზია · ლირიკა
* * * მახე დრო-ჟამს ყველგან გვიგია
მახე დრო-ჟამს ყველგან გვიგია,შენს ნამდვილ ტკივილს ჩემიც დაერთო!მხოლოდ ერთი რამ ვერ გამიგია:რას წარმოვადგენ, ვინ ვარ საერთოდ?ცაზე ძლივს ძლივს მოჩანს მზე ფერმიხდილი,აღარ ვაგრძელებ... მინდა ერთი ვთქვა:ფეხებს ვერ მომჭამს თავად სიკვდილი,მაგრამ მტვრად მაქცევს მსგავსი შეკითხვა!