პოეზია · ლირიკა
* * * ზოგჯერ მართლა მგონია, რომ
ზოგჯერ მართლა მგონია, რომთავს დავკარგავ სრულებით.აღმა-დაღმა ვბორიალობ:მოუურჩენელ წყლულებით...რომ ვერაფერ სახეიროსვერ შევქმნიდი, ვიცოდი.უფალს უნდა ასეიროსმტრები, ჩემი სიცოდვით.ახლა ვეღარ თანამიგრძნობსსაკუთარი გამზრდელიც.ღვთისმშობელო, კმარა, ვინძლო:მარტოობა ამდენი.თუმცა შენგან დახმარებას,ვიცი! ჯვარი სწერია...მორჩა, ჩემი გახარება,ალბათ, უკვე ძნელია!აღმა-დაღმა ვბორიალობ:მოურჩენელ წყლულებით.ზოგჯერ მართლა მგონია, რომთავს დავკარგავ სრულებით.