პოეზია · ლირიკა
იალაღიდან
მეცხვარე მღერის და ცა თეთრია.გაღმა ჩანს ციხე _ კლდე ხავსის ფერი.ჯიხვებს რომ ელის, გასწვრივ, თერგიდან,მონადირეა, ჯმუხი ხევსური.
მთის ორწოხებში ჩაჭრილა ხრამი.დიქით ქლენი მიდიან ხევ-ხევ.თქვენ რა გაშფოთებთ, ან რაზე ოხრავთ,ჩემ ისტორიას მევე გადავხევ.
ძმაო, მეცხვრევ, მოკლულს ვედრებითმიმღერე, გული ალბად დაცხრება.ჭვალივით მივლის სხეულში ბედიდა საძაგელი ჩემი ცხოვრება.