პოეზია · ლირიკა
შუქზე
შენ კითხულობდი უიღბლო ლექსებსდა თხელ მკერდის ქვეშ გტკიოდა გული,ხან გასცქეროდი მთვარიან ქედებს,როგორც ფრინველი გზადაკარგული.
შუქი ბაღს რწყავდა. ცის მყუდროებათითქოს მოჰქონდათ ღამურებს, ბუებს.და ჭრიჭინებდნენ ორღობეებთანუძახდნენ ხნიერ გამოქვაბულებს.