პოეზია · ლირიკა
* * * მარტოობის ტრამალებში
ნანას
მარტოობის ტრამალებშიშენი სხე მომელანდა!..დავჯექ წერად ამა ლექსისდა ქაღალდი მომელანდა!
ნაღველია ეს მელანი,ცრემლი არის, სისხლი არის!..ჩამომშორდნენ მე ყველანი,დრე დაღამდა ნისლიანი!..
ვიძინებ და - შენით სავსეს -სელს სიზმარი მისურნელებს...წლებმა თმები შემიცარცეს -დანაპირებს მისრულებენ!
უტკბილეს და ნეტარ შენს ხმასვიჭერ ნატვრის ანტენებითდა, რადგანაც იგი მესმა,გაჩნდა შუქი გატენების!..