სააკაშვილი ბევრ რამეს დაჰპირდა რუსებს, მერე გადააგდო და ეს არ აპატიეს
სააკაშვილი ბევრ რამეს დაჰპირდა რუსებს, მერე გადააგდო და ეს არ აპატიეს
[”კვირის პალიტრა”]”ომი საუკეთესოს სპობს. ლომები იბრძვიან, ვირთხები გარბიან. ლომები ცხინვალთან იყვნენ, ვირთხები - წითელ ხიდთან”, - ამბობს ეროვნული ფორუმის წევრი გუბაზ სანიკიძე ბოლოდროინდელი მოვლენების შეფასებისას.
გაეროში აშშ-ისა და საფრანგეთის პრეზიდენტებმა მაღალი ტრიბუნიდან საქართველოს კიდევ ერთხელ გამოუცხადეს მხარდაჭერა. რამდენად დააჩქარებს ეს ჩვენი პრობლემების მოგვარებას?
- გაერო პრობლემების შემჩერებელი და დამკონსერვებელი ორგანიზაციაა. მისი გადაწყვეტილი პრობლემები თითქმის არ იცის სამყარომ. წლობით გაჭიანურებული პრობლემის მოსაგვარებლად საქართველოს რკინის ნერვები, კომპეტენტური ხელისუფლება და ძლიერი დიპლომატიური კორპუსი სჭირდება. საქართველოში არც ერთია, არც მეორე და არც მესამე.
მოლოდინი, ფრანგები საქართველოში ჯარს გამოგზავნიან და რუსებს ომს დაუწყებენო, არ გამართლდება და კიდევ კარგი, რომ ასე იქნება. ბევრი ისეთიც ვნახე, რომ იმედოვნებდა, ამერიკა ჯარს გამოგვიგზავნისო. ასეთების აზროვნება ისეა დავიწროებული, უნდოდათ აქ ამერიკასა და რუსეთს შორის ომი გამართულიყო. ვერ აცნობიერებენ, რომ ქართლისა და სამეგრელოს ყანებში ორი ამხელა ქვეყნის ჯარი ერთმანეთს თუ დაერევა, ჩვენგან არაფერი დარჩება. ჩვენ, საზოგადოება, ვართ უპასუხისმგებლო. 20 წელია ერთსა და იმავე შეცდომებს ვუშვებთ.
თქვენ საზოგადოების გააქტიურებაზე ლაპარაკობთ, მაგრამ 7 ნოემბრის მერე ისევ ელით ხალხის აქტიურობას?
- 7 ნოემბერი არ არის პასიურობის გამართლება. საპარლამენტო არჩევნებზე 10 ლარად რომ გაყიდა ხალხმა თავისი ხმა, ისიც შიშით მოხდა? ოჯახის ქალები, ბებიისტოლა ქალები, პედაგოგები, ჯარისკაცები, ოფიცრები ისხდნენ ”მარშრუტკებში” და კარუსელებზე დადიოდნენ. რა შუაშია დასავლეთი ან რუსეთი? რაც დავიმსახურეთ, ის გვემართება. სანამ თვითკრიტიკული არ გავხდებით, მანამ წასული იქნება ჩვენი საქმე. ჩვენი ქცევა და აზროვნება პარაზიტი ხალხის აზროვნებას ხომ არ ჰგავს? არც ცხინვალია პრობლემა, არც სოხუმი, არც რუსეთი, არც ამერიკა და არც მასონები. ქართველებს პრობლემა ჩვენივე თავში გვაქვს. ჩვენი არაკომპეტენტური მთავრობა არჩევნების გზით უნდა შეიცვალოს. როგორც ცხინვალი და სოხუმი გახდა ჩვენთვის მიუღწეველი, ასეთივე მიუღწეველი გახდა სამართლიანი არჩევნები.
ფიქრობთ, რომ სააკაშვილი რიგგარეშე არჩევნებს დანიშნავს და წავა?
- თუ არ დანიშნავს, უნდა დავანიშნინოთ. უნდა დავანიშნინოთ და წესიერადაც უნდა ჩავატარებინოთ. ეს არის ქართველი საზოგადოების მთავარი ამოცანა. თუ რამის მიღწევა გვინდა, თავისუფალ, დემოკრატიულ არჩევნებს უნდა მივაღწიოთ.
მაგრამ არის ხალხი, რომელიც ფიქრობს, ახლა სააკაშვილის გაკრიტიკება ან ხელისუფლებიდან წასვლა მტრის საქმის გაკეთება იქნებაო.
- ამ ქვეყნის უბედურების მიზეზი სწორედ ასე მოფიქრალი ხალხია. სწორედ ეს ხალხი ამბობდა, ვაცალოთ შევარდნაძესო. ახლა გაიძახიან, მიშას ვაცალოთო, მაგრამ დადგება დრო და სწორედ ესენი გამხეცდებიან ისე, ორ კვირასაც აღარ აცლიან. ტრაგედია ის არის, რომ ეს ფინალი კი არა, ჩვენი უბედურების, საქართველოს დემონტაჟის დასაწყისია.
უარესი რა შეიძლება იყოს?
- ხომ განაცხადა თურქეთის რესპუბლიკამ, ყარსის ხელშეკრულებას ავამოქმედებო. ორი რეგიონი გვაქვს, სადაც არაქართველი მოსახლეობა ჭარბობს. რა შეუშლით მათ ხელს, რომ გამოსვლები დაიწყონ, ქართული სახელმწიფოს სიძლიერე? არ არსებობს დღეს ქართული სახელმწიფო! ის, რაც მოხდა, სეპარატიზმის პირდაპირი წახალისებაა, - თუ იარაღით გამოხვალ, გაიმარჯვებო. 30 ათასი ოსი გამოვიდა და აღიარება მოიპოვა (მერე რა, რომ თუნდაც ერთმა სახელმწიფომ აღიარა). სამხრეთ საქართველოში მცხოვრებმა 200 ათასმა სომეხმაც რომ იგივე თქვას? პატივს ვცემ სომხებს. დიდი მადლობა მათ, რომ ქართული სახელმწიფოს კრიზისი ბოროტად არ გამოიყენეს, მაგრამ რა უშლიდათ ხელს, თუნდაც ავტონომია მოეთხოვათ?
რატომ მოხდა, რომ რუსებმა ისე ითარეშეს საქართველოში, რომ შურდულიც არავინ ესროლა?!
- ეს საზოგადოების ღირსებად ჩათვალა ბევრმა. კიდევ კარგი, რუსების პროვოკაციას არ წამოვეგეთ, თორემ გაცილებით მეტი მსხვერპლი იქნებოდაო.
ერთი შემთხვევა გამახსენდა, აფხაზებთან გართულებული რომ იყო ურთიერთობა, - იმდროინდელი. ქართველებმა მიამბეს, 5 ათასი ქართველი ვიყავით შეკრებილი. 200 აფხაზი მოვიდა, დედა გვაგინეს, მაგრამ პროვოკაციას არ წამოვეგეთო. აი, ეგ არის ჩვენი ვაჟკაცობა. ბოდიში, მაგრამ რაც გვჭირს, უნდა ვთქვა, - ქართველ ხალხსა და ქვეყანაზე იძალადეს და ქართველი ხალხი პროვოკაციაზე არ წამოეგო. ყოჩაღ! ტაში ქართველებს!
ჯარს ენაცვალოს ჩემი თავი, მაგრამ ხმების 100% გამოიტანა ხელისუფლებამ ჯარიდან. ოფიცერს თავში რომ ჩაარტყამენ, 5 ნომერი შემოხაზეო, ის ტანკს დაუდგება? ოფიცერს განგებ ვახსენებ, რადგან ღალატი იყო ომის დროს ოფიცრობაში. გაიქცნენ, თავიანთი სამხედრო ქვედანაყოფები მიატოვეს. ყველა არა, მაგრამ ბევრი მოიქცა ასე.
ომის დროს გორში ყოფნისას რა ნახეთ?
- ქართველებს უკიდურესობები გვახასიათებს. ვნახულობდი საარაკო გმირობის ჩამდენებსაც და უდიდეს სულმოკლეებსაც. ქართველების პრობლემა ის არის, რომ ყველაფერი ერთეულებზე, გმირებზე გადაგვაქვს. აფხაზეთში ისე წავიყვანეთ საქმე, რომ ჟიული შარტავას მსხვერპლი დაგვჭირდა, სირცხვილი რომ ჩამოებანა ერისთვის. ახლა გმირი ჯარისკაცების სიცოცხლე დაგვჭირდა. სულ გმირების იმედზე და მოლოდინში არ უნდა ვიყოთ. არ უნდა ვიფიქროთ, ვიღაც ჩემთვის თავს გასწირავს, მე კი ხელს არ გავანძრევო. მიშა სააკაშვილი რომ გასაქცევად მზად იყო, ესეც ხომ ფაქტია და ახლა გვამადლის, ნოე ჟორდანიასავით არ გავიქეციო. იმიტომ არ გაიქცა, რომ დასავლეთმა გააჩერა რუსი. გორში რომ ჯარისკაცები გამომყავდა, ხელისუფლების ბევრი წევრი მაშინ ვირთხასავით გარბოდა წითელი ხიდისკენ და სარფში. დიდი ”სამთავრობო საცობი” შეიქმნა.
იქნებ მითხრათ, ხელისუფლების რომელი წევრი გაიქცა იმ დროს ქვეყნიდან?
- ერევანსა და წითელ ხიდზე არ ვყოფილვარ, მაგრამ ვისზეც მეუბნებიან და ვინც იქ ნახეს, რომ დავასახელო, სასამართლოში მიჩივლებს და როგორ დავამტკიცებ, როდესაც საკუთარი თვალით არ მინახავს? მესაზღვრეებმა და მებაჟეებმა თქვან, ვინც გადავიდა საზღვარზე. რომელი მთავრობის წევრის ოჯახის წევრი ან ნათესავი იბრძოდა იქ? ერთადერთი პოლიტიკოსი, რომლის შვილიც იბრძოდა, აკაკი ასათიანია. მისი შვილი, ქართული არმიის კაპიტანი თორნიკე ასათიანი ცოცხალი როგორ გადარჩა, საკვირველია.
როგორ უნდა მქონდეს ამ ხალხის იმედი? რისი ეშინიათ, სახლი აღარ აქვთ, კარი, ქონება და სამშობლო. ამბობენ, ხალხს აკონტროლებენ, მათზე ზეწოლააო. თვითონ იკონტროლებენ და იშინებენ თავს, თორემ მე რატომ ვერ მაჩერებენ? არავინ მაშინებს და არავინ მირეკავს, რადგან ჩათვალეს, ასეთია და თუ გავაბრაზებთ, უარესს იზამსო.
ამას წინათ ოპოზიციის ზოგიერთ ლიდერს უსაყვედურეთ, ინაუგურაციის დღეს სააკაშვილის ბედი გადაწყვეტილი იქნებოდა, მაგრამ ისინი ”შეახვიესო”...
- ინაუგურაციის დღეს სააკაშვილს რომ მივდგომოდით, ისევე კურდღელივით გაიქცეოდა, როგორც 26 მაისს, აღლუმზე ტანკებს რომ გაასწრო. მაშინ მიხვდებოდა მიშა, ოპოზიცია უკან დამხევი არ არისო, ყველაფერს დათმობდა და ჩატარდებოდა სამართლიანი არჩევნები.
ვინ იყო ის ხალხი, ვინც მიშამ ”შეახვია”?
- არ მინდა ამაზე ლაპარაკი. ოპოზიციურ საბჭოში ორი პოზიცია იყო. ერთი ფიქრობდა, ხელისუფლებასთან კონტაქტი და დიალოგი უნდა გვქონდესო, მეორე კი ფიქრობდა, არავითარი დიალოგი, ჯერ ხელისუფლებას დავახევინოთ უკანო. მიშამ რომ დაინახა, უკან დაიხია ოპოზიციამო, აღარ მოეშვა და ბოლომდე მიაწვა.
ითქვა, ეროვნულმა ფორუმმა ოპოზიციური საბჭო დატოვაო.
- არაფერი დაგვიტოვებია. მხოლოდ შეკრებებს არ ვესწრებით, რადგან ჩვენი მოსაზრებები გვაქვს - არჩევნებზე ოპოზიცია ერთად უნდა დამდგარიყო. ეს საზოგადოების შეკვეთა იყო, ახლა კი სხვა ამოცანებია. ჯერ ვფიქრობთ და როდესაც გადაწყვეტილებას მივიღებთ, უსათუოდ გეტყვით.
ტერიტორიული მთლიანობის საკითხის გადაწყვეტა როგორ წარმოგიდგენიათ?
- ხანგრძლივი მშვიდობითა და ეკონომიკური აყვავებით. აფხაზეთი და სამაჩაბლო ეკონომიკურად უნდა გადავყლაპოთ, ისევე როგორც დასავლეთ გერმანიამ გადაყლაპა ეკონომიკურად აღმოსავლეთ გერმანია და მარტივად, თოფის გაუსროლელად გაერთიანდნენ. აფხაზები და ოსები ჯერ სად არიან? მათ დიდი სიურპრიზები ელით რუსებისგან. რუსები თავზე რომ დაასხდებიან, მერე დარწმუნდებიან, ე.წ. გათავისუფლება რად დაუჯდებათ. დარწმუნებული ვარ, რამდენიმე წელიწადში აფხაზები შემოგვეხვეწებიან, ქართველებო, გვიშველეთო. ოღონდ ამისთვის რაღაცები უნდა გავაკეთოთ. თავი უნდა დავანებოთ სამხედრო რიტორიკას. სამხედრო ძალით პრობლემებს ვეღარ მოვაგვარებთ, მაგის თავი არ გვაქვს.
ახლა მთავარია, რაც შეგვრჩა, ის საქართველო დავაყენოთ ფეხზე. დემოკრატიული, სამართლიანი სახელმწიფო უნდა ავაშენოთ, ოღონდ ამის აუცილებელი პირობა ხელისუფლების შეცვლაა. ადამიანურად სააკაშვილისაც მესმის, მის გარდა პასუხისმგებელი არავინ არის. პარაზიტები ჰყავს გარშემო. დღეს ყველაზე კარგად საქმეს ვანო მერაბიშვილი აკეთებს და ეტყობა კიდეც ქვეყანას მისი მუშაობის შედეგი. უზნეო კაცია, მაგრამ საქმის გამკეთებელი, დანარჩენების ადგილი საბავშვო ბაღშია.
არ ვიტყვი, რომ სააკაშვილს ეს ქვეყანა სძულს, მაგრამ შეცდომებს უშვებს ეს კაცი და არ აღიარებს, შევცდიო. ეს კი დანაშაულია. თქვი, დავმარცხდით, შეცდომები გვქონდაო და დაიწყე სახელმწიფო სტრუქტურის რეორგანიზაცია, გაყარე ეს მუქთახორები. თვითონ არ იცის, რომ მისი გუბერნატორები კაცმა არ იცის, სად იყვნენ შემძვრალები? გოროზია კი ერთი კვირა რუსი პოლკოვნიკის მძღოლად რომ მუშაობდა? აღიარე, კაცო, და გაგიგებ, რომ შეგეშალა.
ზოგს მიაჩნია, რომ საზოგადოების პროტესტი სამოქალაქო ომამდე მიგვიყვანს.
- ეს არ მოხდება. დღეს ხელისუფლებისადმი ყველაზე ანტაგონისტურად განწყობილი ჯარია, აღებული პოზიციებიდან გამოაბრუნეს. ამას ღალატს კი არა, შეუგნებელ ქმედებას ვუწოდებ. არ ვამბობ ზოგიერთი ოპოზიციონერივით, მიშამ აფხაზეთი და სამაჩაბლო ჩააბარაო. არაფერი ჩაუბარებია, ომი წააგო. სააკაშვილი ბევრ რამეს დაჰპირდა რუსეთის ხელისუფლებას და მერე გადააგდო. ეს არ აპატიეს.
