ფოთს “ვანოს კლანი” მართავს
ფოთს “ვანოს კლანი” მართავს |
ფოთში პოლიტიკური ვითარება ისევ თავდაყირა დადგა. ომის შემდგომ არავის ეგონა, რომ რამე ძირეული ცვლილება განხორციელდებოდა, მაგრამ ეს ასე რომ არ მოხდა, ყველა დარწმუნდა. საკრებულოს თავმჯდომარის თანამდებობიდან, მოულოდნელი და სკანდალური გადადგომისა თუ გადაყენების შემდეგ, შურღაიას ბედი მისმა მოადგილემ, გოჩა ტუღუშმაც გაიზიარა. |
ფოთი, თავისი დანიშნულებითა და წილებით ყოველთვის თვალს სჭრიდა მავანს, ეს “პრივილეგია” ქალაქს არც ამჟამად აკლია. გამარჯვებული კი ყოველთვის ის არის, ვინც დაასწრებს. კულუარებში, როცა დასწრებაზე იწყება საუბარი, მაშინვე იმაზე მახვილდება ყურადღება, რომ შურღაიას საღინაძემ დაასწრო და რომ არა ეს იმერული სისხარტე, საღინაძის თანამდებობა ამ წუთას შესაძლოა ვაკანტური ყოფილიყო, რადგან ასევე, კულუარული ხმით, შურღაია საკრებულოში თანამოაზრეებთან ერთად იმპიჩმენტს ამზადებდა. ამ ხმას გამართლებაც შეიძლება მოვუძებნოთ, რადგან შურღაია ყოველთვის გამოირჩეოდა ხასიათის სიხისტით, დაუმორჩილებლობითა და თავკერძობით. მისი წასვლის შემდეგ, გათავისუფლებულ სავარძლის დასაკავებლად სამი კანდიდატურა დასახელდა, მათ შორის _ გოჩა ტურუშის, მაგრამ ასევე, მალევე გავრცელდა ინფორმაცია, რომ ერთ-ერთ შეხვედრაზე ტუღუშმა თავისი სურვილის სანაცვლოდ, გოროზიასგან მტკიცე უარი მიიღო. მიზეზი არავინ იცის, მაგრამ ასე იყო თუ ისე, ბოლოს, მაინც საკრებულოს თავმჯდომარედ მოგვევლიანა.
მედიასთან საუბრისას, ფოთის საკრებულოს ერთადერთი მოოპოზიციონერო წევრი, გოჩა დოლბაია არ მალავს, რომ საკრებულოს გოროზიამ მისი კანდიდატურა დაუსახელა. გუდავაძე კი მის არჩევაში გამორიცხავს ყოველგვარ პროტექციას და ამას თავისი კოლეგების არჩევანს უწოდებს. ბუნებრივია, საღინაძე გოროზიას მეშვეობით, არ დაუშვებდა, მერიასა და საკრებულოს შორის კიდევ ერთხელ დაძაბულიყო ურთიერთობა, ეს მის ინტერესებში არ შედის, რადგან მისი წინამორბედი სწორედ ასეთი დაპირისპირების მსხვერპლი გახდა. გარდა ამისა, ქალაქი, რომელსაც პერსპექტივა არ ელევა და მუდმივად რეფორმის ზედაპირზე ტივტივებს, მომავალში უფრო საინტერესო გახდება თუნდაც იმის გამო, რომ ინვესტორები, თუ არ გავიხსენებთ “ყაზახურ ღალატს”, ფოთის მიდამოებს კალიებივით ედებიან, ანუ ქალაქი სარფიან ტიტულს ისევ ინარჩუნებს.
საკადრო ცვლილებები, ფოთში ამ ეტაპზეც გრძელდება. უკვე დაკავებულია მერის მეორე მოადგილის თანამდებობა, რომელზეც აქამდე იურიდიული განყოფილების მთავარი სპეციალისტი ლელა შარუხიამ დაიკავა. შარუხია იყო კარგი იურისტი, მაგრამ რამდენად გაართმევს თავის ახალ მოვალეობას, ამას მომავალი გვიჩვენებს, რადგან მას დღეს ქალაქისთვის მეტად საპასუხისმგებლო და ყველაზე უფრო სუსტი რგოლი აბარია _ კურატორი. ჯანდაცვა, კულტურა, სპორტი, მშენებლობა, ინფრასტრუქტურა და არქიტექტურა. თანამდებობა, რომელიც მან დაიკავა, კარიერის თვალსაზრისით, ერთგვარ ტრამპლინადაც ითვლება, მისი წინამორბედი, თემურ წურწუმია რამდენიმე თვეში პარლამენტარი გახდა, წურწუმიას წინამორბედი ვახტანგ ლემონჯავა კი, ნავსადგურში ერთ-ერთი ცენტრალური ფიგურაა ისევე, როგორც მთლიანად ქალაქში.
შეიცვალა ქალაქის არქიტექტორიც. ამ თანამდებობაზე ზუგდიდელი ირაკლი ნაჭყებია დაინიშნა, რომელიც მანამ ფსიქიატრიულში ეკონომისტად მუშაობდა(!). ვერ გეტყვით, რა შუაშია “ფსიხუშკა” ფოთთან, ან მის დაგეგმარებასთან, მაგრამ ნაჭყებია, არქიტექტორულ რევოლუციას გვპირდება. მისი წინამორბედი, სევერიან შენგელია ძველ ამბებს გადააყოლეს და როგორც თავად გვითხრა, “დასასვენებლად” გაამწესეს. ნაჭყებიას ლობისტად ფოთის ჯანდაცვის აწ უკვე ყოფილი უფროსი ბადრი შედანაია დასახელდა, რომელიც მანამ ფსიქიატრიულს ხელმძღვანელობდა და რომელსაც, ასევე, კულუარული ხმით პატრონაჟს ნაზი არონია უწევდა. შედანიამ ჯანდაცვის სამსახურის თანამდებობა დატოვა, სავარაუდოდ ის ქალაქის კლინიკურ საავადმყოფოს ჩაუდგება სათავეში. შედანია, ჩვენს მიერ ნახსენები ჯაჭვის ნაწილია, ასე რომ, მისი თანამდებობის შეცვლა დაქვეითებას არ უნდა მივაწეროთ, პირიქით.
თანამდებობა დატოვა მერიის ადმინისტრაციის უფროსმა, როინ გიგიბერიამ, რომელიც ამავე დროს “ნაციონალურ მოძრაობას” უდგას სათავეში. მისი სავარძელი საინფორმაციო ცენტრის თანამშრომელმა, დავით ბასილაიამ დაიკავა, გიგიბერია კი, როგორც ამბობენ, ნავსადგურში თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონას განავითარებს. ვინ იქნება, ან იქნება თუა არა მის ნაცვლად პარტიის ხელმძღვანელი, გაურკვეველია.
ზედმიწევნით გამართლდა ვარაუდი საკრებულოს თავმჯდომარის მოადგილის თანამდებობაზე, ალექსანდრე თოფურიას შესაძლო დანიშვნის შესახებ. თოფურიამ გასულ წელს თავისი ნებით დატოვა საკრებულოს ერთ-ერთი კომისიის თავმჯდომარის პოსტი. მისი წასვლა იმ დროს არაერთი ფაქტორით აიხსნა, მათ შორის დასახელდა ბიზნეს-კონფლიქტი, რომელიც მის სიმამრს, გურამ წიწილაშვილს ხელისუფლების გარკვეულ წრეებთან შეექმნა. კულუარებში ამბობენ, რომ მაშინ წიწილაშვილმა, მილიონებთან ერთად, გავლენაც დაკარგა, თუმცა ვინც მის პერსონას იცნობს, ადვილად დაასკვნის, რომ ამ ადამიანს ბიზნესის კეთება შეუძლია და გააკეთა კიდეც. ხელისუფლებასთან ურთიერთობების დალაგება კი, რომლის გარეშეც საქართველოში, ბიზნესს კი არა, ჯიხურს ვერ ჩადგამ, მისი მეგობრის ქალაქის მერის, ვანო საღინაძის დამსახურებად უნდა მივიჩნიოთ. ალბათ, ამით უნდა ავხსნათ, რომ წიწილაშვილი, ადამიანი, რომელიც ერთ დროს ოპოზიციის სახედაც გვევლინებოდა, დღეს ხელისუფლებასთან დაახლოებულ პირად ითვლება. თავის “მემარჯვენე” შეხედულებებს მან წინა მოწვევის საკრებულოში ყოფნისას უღალატა.
თოფურია, ისევე როგორც გუდავაძე, საღინაძის კადრია. მისი კანდიდატურა ასევე მისაღები გახლდათ სამხარეო ადმინისტრაციისთვის, წინააღმდეგ შემთხვევაში, ყველაფერი ასე როდი იქნებოდა(!). სხვათა შორის, სანამ გუდავაძეს აირჩევდნენ, ასევე ბევრს საუბრობდნენ თოფურიას საკრებულოს თავმჯდომარედ შესაძლო მოსვლის თაობაზეც.
მოკლედ, ფოთში საკადრო პოლიტიკა “ჯაჭვური პრინციპით” და პირადი სიმპათიებით იმართება, ანუ ფოთში ახლა “ვანოს კლანის” დროა!
ლაშა აბულაძე
www.fact.ge
