4 მლრდ-ის კონტროლის მექანიზმი და უფუნქციო პრემიერი
4 მლრდ-ის კონტროლის მექანიზმი და უფუნქციო პრემიერი
[როზი ჯღამაია]”მასოვკისთვის” შეკრებილი უმრავლესობის წევრები უაზრო გამომეტყველებით მისჩერებოდნენ გუშინ მიხეილ სააკაშვილს. ისეთი შთაბეჭდილება იქმნებოდა, არც-ერთ მათგანს შეკრების შინაარსი არ აინტერესებდა.
სააკაშვილის აზრთა ლოგიკური წყობა ყოველთვის რთული გასაგებია, მაგრამ მისმა ”უდიდებულესობა” უმრავლესობამ ყოველთვის იცის, რომ სააკაშვილს ისინი ხალხთან სალაპარაკოდ მხოლოდ ფონისთვის სჭირდება და არავის არაფერს ეკითხებიან.
რას ამბობდა და ვის ელაპარაკებოდა სააკაშვილი, ამის გამოსაცნობად არც ოპოზიციას შეუწუხებია დიდად თავი. თუმცა, ხშირად, სააკაშვილის ინიციატივები ქვეყანას საკმაოდ ძვირი უჯდება და როგორც ჩანს, ახლაც ასე იქნება.
გუშინდელ სხდომის შემყურე, შესაძლოა, ისიც გეფიქრა, რომ სააკაშვილი იმდენად უფრთხის 7 ნოემბერს, მზადაა უახლოესი გუნდის წევრებიც კი გაწიროს. თუმცა, იყო თუ არა გურგენიძე გადაგდებული პირველი ბარტყი, ამაზე საუბარი ნაადრევია.
დავით ზურაბიშვილი ამბობს, რომ სანამ სააკაშვილი ახალ მთავრობას არ დაამტკიცებს, შეფასებების გაკეთება რთულია. პოლიტიკოსი არც იმას გამორიცხავს, რომ 7 ნოემბრის შიშმა უგუნურობაც კი ჩაადენინოს ქვეყნის პირველ პირს და მაგალითისთვის აგვისტოს მოვლენები მოჰყავს.
თუმცა, გუშინდელმა დღემ საფიქრალი გაუჩინა ლადო პაპავას. სააკაშვილის მორიგმა ინიციატივამ ექსპერტს ისეთ ეჭვები აღუძრა, ქვეყანაში ახალი პრემიერ-მინისტრის დანიშვნაზე მეტად, გურგენიძის მომავალი კარიერა აფიქრებს.
ლადო პაპავა გურგენიძეს გაწირულ პაიკად სულაც არ თვლის, რადგან მიაჩნია, რომ სწორედ იმ დროს, როცა ქვეყანა უზარმაზარი ფინანსური დახმარების მოლოდინშია, გურგენიძეს უფრო სერიოზული მისია დაეკისრა, ვიდრე ახალ პრემიერ-მინისტრს, რომელიც პრაქტიკულად უფუნქციოდ რჩება.
თუმცა, სანამ დეტალებზე ვისაუბრებთ, გუშინდელი სხდომას მივუბრუნდეთ, სადაც სააკაშვილი, ერთი შეხედვით, საზოგადოების გულის მოგებას ცდილობდა და სინანულსაც კი გამოთქვამდა მთავრობის მიერ დაშვებული შეცდომების გამო.
სინამდვილეში კი, ყველა სიტყვის უკან, შესაძლოა, ფარული ხრიკიც იმალებოდეს, რათა ხელისუფლებაში დღედათვლილმა მთავრობამ იმ 4 მლრდ დოლარზე აიღოს კონტროლი, რომელიც ომწაგებულ ქვეყანას დონორებმა გამოუყვეს.
”გალობანი სინანულისა”
- ”გასული წლის 7 ნოემბერი ჩემთვის მძიმედ მოსაგონარია. ჩვენი ვალია, რომ გასული წლის 7 ნოემბერი კარგად დავიმახსოვროთ თუნდაც იმისთვის, რომ ეს დღე აღარ განმეორდეს. 7 ნოემბერმა დაგვანახა შეცდომები, დაგვანახა, თუ რამდენად მეტად უნდა უსმინოს პრეზიდენტმა საკუთარ ხალხს. 7 ნოემბერმა გვასწავლა, რომ საჭიროა ერთიანობა. ურთიერთ-ქიშპობა არის ჩიხში მიმავალი მიმართულება. თუ არა ეს გაკვეთილი, ვერ შევძლებდით, აგვისტოში მსოფლისთვის ერთიანობის დემონსტრირებას”.
ამ სიტყების შემდეგ, სააკაშვილმა დაადასტურა აქამდე მოარული ხმები ლადო გურგენიძის თანამდებობიდან გადადგომის შესახებ. მან აქო-ადიდა გურგენიძე, მაგრამ ბოლოს დაამატა, რომ ახალი გამოწვევებისთვის მთავრობას ახალი სისხლი სჭირდება და ეს ”სისხლი” თურქეთის უკვე ყოფილი ელჩი გრიგოლ მგალობლიშვილი იქნება.
სააკაშვილმა მისივე სიტყვების საწინააღმდეგოდ ისიც ბრძანა, რომ მთავრობაში რადიკალური ცვლილებები არ იგეგმება. როგორც ჩანს, მინისტრთა კაბინეტის გულისცემას ”ძველი სისხლი” საფრთხეს არ შეუქმნის.
რაც შეეხება ლადო გურგენიძეს, როგორც აგვიხსნეს, იგი საქართველოს ფინანსურ კომისიას უხელმძღვანელებს და ფინანსურ სტაბილიზაციას შეუწყობს ხელს. ამასთან, სააკაშვილმა მისხალ-მისხალ აუწონა გურგენიძეს ნამოღვაწარი და დასძინა:
- ”მისი ფუნქცია ფინანსური კრიზისის კონტროლი და ფინანსური სიტემის მოწესრიგება იქნება”,- ასე დაასრულა გურგენიძის ქება-დიდება სააკაშვილმა.
შიშის ფაქტორი
სააკაშვილს ჯერ, არცერთი ჩინოვნიკი არ გადაუყენებია თანამდებობიდან ისე, რომ მისი ღვაწლი სიტყვიერად არ დაედასტურებინა. ასე მოხდა გურგენიძის შემთხვევაშიც, მიუხედავად იმისა, რომ სამთავრობო კულუარებში აქტიურად საუბრობდნენ სააკაშვილსა და გურგენიძის შორის არსებულ უთანხმოებაზე.
არსებული ინფორმაციით, რბილად რომ ვთქვათ, გურგენიძე არ ეთანხმებოდა სააკაშვილის ფინანსურ პოლიტიკას და იმასაც ამბობდნენ, რომ მათ შორის დაპირისპირება აშკარად გასცდა პოლიტიკური ეთიკის ფარგლებსო.
ისე კი გაუგებარია, თუ ასეთი კარგი პრემიერი გვყავდა, რაღას ერჩოდა სააკაშვილი და რატომ მოიყვანა გამოუცდელი პოლიტიკოსი მის შემცვლელად?
დავით ზურაბიშვილი ამას განსაკუთრებულ მოვლენად არ თვლის, რადგან მისი თქმით: ”ჩვენი ხელისუფლება თანამდებობიდან ყოველთვის უშვებს გადასარევ კადრებს და მის ადგილას, შემდეგ უფრო გადასარევები მოჰყავს”.
როგორც თავში აღვნიშნეთ, პოლიტიკოსს უჭირს საააკშვილის ამ ინიციატივის შეფასება და ახალი მინისტრთა კაბინეტის დანიშვნას ელოდება, რათა უკეთ გამოჩნდეს რა უდევს გულში 7 ნოემბერ და 7 აგვისტო-გამოვლილ მთავარსარდალს.
- ”ერთი რამ ფაქტია, ჩვენ გვყავს ხელისუფლება, რომელიც უნდა შეაშინო და იგი მხოლოდ ამის შემდეგ იღებს გადაწყვეტილებებს. რამხელაა ახლა სააკაშვილის შიშის ხარისხი ძნელი სათქმელია, მაგრამ თუ მეტად შეაშინებ უფრო რადიკალურ გადაწყვეტილებებს მიიღებს. ეს რადიკალიზმი კი, შესაძლოა, ქვეყნისთვის უფრო დამღუპველი აღმოჩნდეს, როგორც ეს აგვისტოს მოვლენებმა დაგვანახა”, - ამის გამო, ზურაბიშვილი თვლის, რომ ოპოზიციამ სიფრთხილე უნდა გამოიჩინოს ხელისუფლებასთან ურთიერთობაში.
დასავლეთთან მჭიდრო კონტაქტები და საზოგადოების მობილიზება - ოპოზიცია თუ ორივე ამ ფაქტორის კონსოლიდირებას მოახერხებს, შეიძლება ითქვას, რომ ყველაფერი კარგად დასრულდება.
წინააღმდეგ შემთხვევაში, ცალკე ვერც დასავლეთი მოახერხებს ქვეყანაში პროცესების გაკონტროლებას და ვერც მხოლოდ საზოგადოების მობილიზება შეაცვლევინებს სააკაშვილს გადაწყვეტილეებს, მითუმეტეს, რომ არც თავად პასიურობს დასავლეთთან ურთიერთობაში.
ასეთია, გუშინდელი შეხვედრის პოლიტიკური ანარეკლი, მაგრამ უმრავლესობის ფონზე სააკაშვილის გამოსვლას სხვა დატვირთვაც უნდა ჰქონდეს - სწორედ ის, რაზეც ლადო პაპავა საუბრობს.
მტკიცებულებით ფორმაში არც ექსპერტი გამოხატავს საკუთარ მოსაზრებას, მაგრამ ჯერჯერობით, სააკაშვილის ყველა მოქმედება იმაზე მიუთითებს, რომ მთავრობა დონორების დახმარების მისაღებად გეგმებს აწყობს და ამისთვის, ლადო გურგენიძის თავი სჭირდება.
ოთხი მთავრობა და უფუნქციო პრემიერი
გუშინ მიხეილ სააკაშვილი ახალ რადიკალურ-დემოკრატიულ და ლიბერალურ რეფორმებზე ალაპარაკდა და დასძინა, რომ “მარშალის გეგმის” (დონორების მიერ გამოყოფილი თანხა) მიუხედავად, პირველი ექვსი თვე მაინც რთული იქნება.
სწორედ ამ სირთულეების დასაძლევად გურგენიძეს მან ახალი კომიტეტი შესთავაზა, რომელიც ეკონომიკური ბლოკის სამინისტროებს, ეროვნულ ბანკს და მთელ საფინანსო სტრუქტურას გააკონტროლებს.
ლადო პაპავა ამბობს, რომ სააკაშვილი გურგენიძის კომისიის სახით, მეოთხე მთავრობას ქმნის. პირველი მთავრობა პრემიერი და მას დაქვემდებარებული სამინისტროები იყო. მეორე მთავრობა კი - ძალოვანი უწყებები, რომლებიც გამოსული იყო პრემიერის დაქვემდებარებიდან და უშუალოდ პრეზიდენტს ექვემდებარებოდა.
გარდა ამისა, სააკაშვილმა შსს ახალი ფუნქციაც შესძინა, როცა მან მერაბიშვილის უწყებას დაზარალებულთათვის ახალი დასახლების აშენება დაავალა, რაც მთავრობის პრეროგატივა იყო. ამიტომ, ლადო პაპავა ამბობს, რომ სააკაშვილმა ამ გადაწყვეტილებით ახალი, მეორე მთავრობა შექმნა.
რაც შეეხება მესამე მთავრობას, ეს ანტიკრიზისული საბჭოა, რომელსაც სააკაშვილმა მთელი რიგი, მთავრობის ფუნქციები შესძინა. ახლა კი, პაპავა ამბობს, რომ სააკაშვილი მეოთხე მთავრობას ქმნის.
- ”ეს ორგანო, რა სახელიც არ უნდა ეწოდოს მას, არაკონსტიტუციური იქნება, რადგან მისი ფუნქციები კონსტიტუციურ ჩარჩოებში ვერანაერად ვერ ჩაჯდება. ჯერ კიდევ ნოღაიდელის დროს არსებობდა კომისიები, რომლებიც სხვადასხვა საკითხებზე მუშაობდნენ, მაგრამ ყველა ეს კომისია პრემიერს ექვემდებარებოდა”.
- ”ახლა, გვეუბნებიან, რომ გურგენიძის კომისია თავად გააკონტროლებს ყველა ეკონომიკური ბლოკის სამინისტროებს. ანუ, ყველა იმ უწყებას, რომელიც აქამდე პრემიერის დაქვემდებარებაში შედიოდა. ამიტომ, გაუგებარია, რა უნდა აკეთოს ახალმა პრემიერმა, რომელსაც სწორედ, საფინანსო სტრუქტურებისა და ეკონომიკური ბლოკის სამინისტროების კონტროლი ევალებოდა”, - კითხულობს ლადო პაპავა.
აქ კიდევ ერთი დეტალია საინტერესო. გრიგოლ მგალობლიშვილის პრემიერის კანდიდატად წარდგენის დროს სააკაშვილმა აღნიშნა - მგალობლიშვილის კანდიდატურა სწორედ იმ ნიშნით იქნა შერჩეული, რომ მან საქართველოში თურქული ინვესტიციების შემოსვლას შეუწყო ხელი. ანუ, მგალობლიშვილი პრემიერობის დროს, სწორედ ამ საკითხით უნდა დაკავდეს.
ამავდროულად, ინვესტიციების მოზიდვა ლადო გურგენიძის ორგანოსაც ევალება. გარდა იმისა, რომ გაუგებარი რჩება, ბოლოს და ბოლოს, ვის ეკისრება პასუხისმგებლობა ქვეყანაში ინვესტიციებს მოზიდვაზე, ლადო პაპავა ინტერესთა კონფლიქტზე საუბრობს:
- ”გურგენიძე საქართველოში ერთ-ერთ მსხვილ ბანკს წარმოადგენს, რომელიც ასევე სადაზღვევო და საინვესტიციო კომპანიებს აერთიანებს. ამდენად, როგორ უნდა იყოს მესაკუთრე საინვესტიციო კომისიის ხელმძღვანელი? ეს უკვე ინტერესთა კონფლიქტია”.
მოკლედ, ყველაფერი ისეა ერთმანეთში გადახლართული, რომ თავს და ბოლოს ვერ გაუგებ. როგორც ჩანს, სააკაშვილის მთავრობის მიზანიც სწორედ ეს არის.
- ”ქვეყანაში უზარმაზარ თანხას ელოდებიან. ვინ უნდა აკონტროლოს ეს ფული? მთავრობა ფუნქციებს ისე ანაწილებს, რომ ამ ფულის ხარჯვაზე ვერ გაიგებ პასუხისმგებლობა ვის უნდა მოსთხოვო. ეჭვი მაქვს, რომ გურგენიძის პრემიერობიდან გადაყვანაც იმიტომ მოხდა. ამიტომ, მე არ ვთვლი, რომ იგი თავიდან მოიშორეს. მას ახლა უფრო მეტი ფუნქცია აჰკიდეს, ვიდრე პრემიერობის დროს ჰქონდა”, - ამბობს ლადო პაპავა.
http://presa.ge/index.php?text=news&i=4553