შოთა ნადირაშვილი - ოპოზიციის აქტიურობის შედეგი მხოლოდ წლების შემდეგაა მოსალოდნელი
შოთა ნადირაშვილი - ოპოზიციის აქტიურობის შედეგი მხოლოდ წლების შემდეგაა მოსალოდნელი
ბატონო შოთა, ოპოზიციამ აქციაზე ვადამდელი საპრეზიდენტო და საპარლამენტო არჩვნების ჩატარება, "ტელეიმედის" კანონიერი მფლობელისათვის გადაცემა და ხელისუფლების ზეწოლისაგან ტელევიზიების გათავისუფლება მოითხოვა. თქვენი აზრით, რამდენად შესრულებადია ოპოზიციის მოთხოვნები?
ოპოზიციის მოთხოვნები კარგად გამოხატავს ოპოზიციის სურვლს. ძალიან კარგი და სწორი მოთხოვნებია, მაგრამ გულახდილად თუ ვიტყვით, ასეთ მოთხოვნებს ხელისუფლება ანგარიშს არ გაუწევს. ოპოზიციის მოთხოვნათა სასარგებლოდ ხელისუფლება არც ერთ ნაბიჯს არ გადადგამს.
შექმნილია ვითარება, რომლის დროსაც ძალის გამოყენება არავის უნდა და ეს სწორია. ძალის გამოყენება ცუდია. მეორე მხრივ ასეთი აქციები ძალის დემონსტრირებაა, მაგრამ ძალის გამოყენებით საქმის ბოლომდე მიყვანა არავის უნდა. არადა ძალის გამოყენების გარეშე ოპოზიციის საქმიანობა, ნახევრადსაქმიანობაა. აქციები ხელისუფლებაში, ხელისუფლებიდან წასვლის სურვილს არ გამოიწვევს. ამიტომაა, რომ ოპოზიციის აქტიურობას ხელისუფლება ძალიან მშვიდად უყურებს. ხელისუფლებამ დააკანონა აზრი იმის შესახებ, რომ ძალადობა არ ვარგა და ეს მართლაც ასეა.
ოპოზიციამ ბრძოლის სხვა გზა უნდა მოძებნიოს, ან შეეგუოს იმ აზრს, რომ მისი ასეთი სახით აქტიურობა ადამიანის გონებაზე და განწყობაზე კი მოქმედებს, მაგრამ მას რეზულტატი მხოლოდ დიდი ხნის შემდეგ მოჰყვება. ახლა მხოლოდ ძალის დემონსტრირებას შეუძლია რეზულტატის მოცემა და არა სამართლიანობასა და ცოდნას". ოპოზიციის აქტიურობის შედეგი მხოლოდ წლების შემდეგაა მოსალოდნელი. ასეთ გამოუვალ ვითარებაში ვიმყოფებით.
ოპოზიცია ძალის მქონე ხდება, როდესაც ხელისუფლების შიგნით ხდება ოპოზიციის გაჩენა. ასეთ შემთხვევაში შეუძლია ოპოზიციას ხელისუფლებაზე ზემოქმედება. ოპოზიცია უნდა ეცადოს ოპოზიციური ძალის ხელისუფლების შიგნით გაჩენას. ეს ძნელი განსახორციელებელია. ოპოზიციის ზოგიერთი წარმომადგენელი ხელისუფლებაში მოხვედრის შემდეგ თავის მდგომარეობას იყენებს არა საერთო საქმისათვის, არამედ თავისი პირადი კეთილდღეობისა და პრობლემების გადასაწყვეტად. აი, ასეთი სიძნელეების წინაშე დგას ქვეყანა და მთლიანად საზოგადოება.
პრეზიდენტმა გააკეთა განცხადება ახალი დემოკრატიული ტალღის აუცილებლობის შესახებ. რამდენად სავარაუდოა ქვეყანაში უახლოს მომავალში დემოკრატიის ხარისხის შესამჩნევად გაზრდა?
ხელისუფლებამ და პრეზიდენტმა ისე დაიწყო იმ დებულებების გამოყენება, რისთვისაც იბრძოდა ოპოზიცია, თითქოს მათი ცხოვრებაში გატარების სურვილი მას ჰქონდეს. ამას ხელისუფლება იმიტომ აკეთებს, რომ ოპოზიციას ხალხის მიმხრობაში ეცილება. ხელისუფლება განცხადებებით იფარგლება და ქვეყანაში უკეთესი დემოკრატიისათვის არაფერს აკეთებს. ხელისუფლება ამგვარი განცხადებებით ნიღბავს თავის უმოქმედობას. ყველაფერს რომ თავი დავანებოთ, ხელისუფლებას ქვეყანაში მეტი დემოკრატია სულაც არ სჭირდება.
ოპოზიციის მოთხოვნები უფრო მკაცრი თუ არ იქნება, იგი ხალხის მხარდაჭერას დაკარგავს, ვინაიდან ხელისუფლებაც ხშირად ისევე კრიტიკულ განცხადებებს აკეთებს, როგორსაც ოპოზიცია. ხელისუფლება ეშმაკობს, როცა ოპოზიციის მოთხოვნებსა და დებულებებს იმეორებს და თანაც მათ ოპოზიციაზე ხმამაღლა ახმოვანებს. ამით ხელისუფლებამ ხალხის დიდი ნაწილი მიიმხრო კიდეც. თუ ოპოზიცია უფრო კრიტიკული და მკაცრი არ გახდა, ხელისუფებასთან ბრძოლაში დამარცხდება.
ბევრი ვარაუდობდა, რომ 7 ნოემბრის საპროტესტო აქციით გამოიკვეთებოდა ოპოზიციის მომავალი აქტიურობის კონტურები. თქვენი აზრით, გამოიკვეთა თუ არა ოპოზიციის აქტიურობის რეალური კონტურები?
თუ ოპოზიციამ უფრო მკაცრი მოთხოვნები დააყენა, ხალხის მხარდაჭერა მოიპოვა და ხელისუფლებასთან საბრძოლველად განაწყო, შეიძლება ახალი ვითარება მივიღოთ. ხელისუფლებას ბრძოლის არსენალში აქვს დაპირებების გაცემა, არჩევნების გაყალბება და სხვა. ოპოზიციის ბრძოლის შემოთავაზებული გზა ჯერჯერობით არ იძლევა იმ შედეგს, რაც უნდა იყოს და რაც ქვეყანას სჭირდება, რადგან ხელისუფლება მართლაც არ არის დემოკრატიული და ეროვნული. მისმა საქმიანობამ ქვეყანას ბევრი უბედურება მოუტანა და ავნო. ომში დამარცხების გამარჯვებად მონათვლა ხალხის დაცინვის გარდა, კომიკური ამბავია.
ოპოზიციას უფრო მკაცრი, სერიოზული, ინტელექტუალური ძალის მქონე მოქმედების გეგმა და მოწოდებები უნდა ჰქონდეს. თუ ოპოზიციას ძალა არ ექნება, ხელისუფებაზე ზემოქმედება ვერ მოხერხდება. ოპოზიციის აქტიურობის შედეგად ხალხის ძალა ძლიერი 4-5 წლის შემდეგ შეიძლება იყოს და არა ახლა.
"ინტერპრესნიუსი"
კობა ბენდელიანი
შექმნილია ვითარება, რომლის დროსაც ძალის გამოყენება არავის უნდა და ეს სწორია. ძალის გამოყენება ცუდია. მეორე მხრივ ასეთი აქციები ძალის დემონსტრირებაა, მაგრამ ძალის გამოყენებით საქმის ბოლომდე მიყვანა არავის უნდა. არადა ძალის გამოყენების გარეშე ოპოზიციის საქმიანობა, ნახევრადსაქმიანობაა. აქციები ხელისუფლებაში, ხელისუფლებიდან წასვლის სურვილს არ გამოიწვევს. ამიტომაა, რომ ოპოზიციის აქტიურობას ხელისუფლება ძალიან მშვიდად უყურებს. ხელისუფლებამ დააკანონა აზრი იმის შესახებ, რომ ძალადობა არ ვარგა და ეს მართლაც ასეა.
ოპოზიციამ ბრძოლის სხვა გზა უნდა მოძებნიოს, ან შეეგუოს იმ აზრს, რომ მისი ასეთი სახით აქტიურობა ადამიანის გონებაზე და განწყობაზე კი მოქმედებს, მაგრამ მას რეზულტატი მხოლოდ დიდი ხნის შემდეგ მოჰყვება. ახლა მხოლოდ ძალის დემონსტრირებას შეუძლია რეზულტატის მოცემა და არა სამართლიანობასა და ცოდნას". ოპოზიციის აქტიურობის შედეგი მხოლოდ წლების შემდეგაა მოსალოდნელი. ასეთ გამოუვალ ვითარებაში ვიმყოფებით.
ოპოზიცია ძალის მქონე ხდება, როდესაც ხელისუფლების შიგნით ხდება ოპოზიციის გაჩენა. ასეთ შემთხვევაში შეუძლია ოპოზიციას ხელისუფლებაზე ზემოქმედება. ოპოზიცია უნდა ეცადოს ოპოზიციური ძალის ხელისუფლების შიგნით გაჩენას. ეს ძნელი განსახორციელებელია. ოპოზიციის ზოგიერთი წარმომადგენელი ხელისუფლებაში მოხვედრის შემდეგ თავის მდგომარეობას იყენებს არა საერთო საქმისათვის, არამედ თავისი პირადი კეთილდღეობისა და პრობლემების გადასაწყვეტად. აი, ასეთი სიძნელეების წინაშე დგას ქვეყანა და მთლიანად საზოგადოება.
პრეზიდენტმა გააკეთა განცხადება ახალი დემოკრატიული ტალღის აუცილებლობის შესახებ. რამდენად სავარაუდოა ქვეყანაში უახლოს მომავალში დემოკრატიის ხარისხის შესამჩნევად გაზრდა?
ხელისუფლებამ და პრეზიდენტმა ისე დაიწყო იმ დებულებების გამოყენება, რისთვისაც იბრძოდა ოპოზიცია, თითქოს მათი ცხოვრებაში გატარების სურვილი მას ჰქონდეს. ამას ხელისუფლება იმიტომ აკეთებს, რომ ოპოზიციას ხალხის მიმხრობაში ეცილება. ხელისუფლება განცხადებებით იფარგლება და ქვეყანაში უკეთესი დემოკრატიისათვის არაფერს აკეთებს. ხელისუფლება ამგვარი განცხადებებით ნიღბავს თავის უმოქმედობას. ყველაფერს რომ თავი დავანებოთ, ხელისუფლებას ქვეყანაში მეტი დემოკრატია სულაც არ სჭირდება.
ოპოზიციის მოთხოვნები უფრო მკაცრი თუ არ იქნება, იგი ხალხის მხარდაჭერას დაკარგავს, ვინაიდან ხელისუფლებაც ხშირად ისევე კრიტიკულ განცხადებებს აკეთებს, როგორსაც ოპოზიცია. ხელისუფლება ეშმაკობს, როცა ოპოზიციის მოთხოვნებსა და დებულებებს იმეორებს და თანაც მათ ოპოზიციაზე ხმამაღლა ახმოვანებს. ამით ხელისუფლებამ ხალხის დიდი ნაწილი მიიმხრო კიდეც. თუ ოპოზიცია უფრო კრიტიკული და მკაცრი არ გახდა, ხელისუფებასთან ბრძოლაში დამარცხდება.
ბევრი ვარაუდობდა, რომ 7 ნოემბრის საპროტესტო აქციით გამოიკვეთებოდა ოპოზიციის მომავალი აქტიურობის კონტურები. თქვენი აზრით, გამოიკვეთა თუ არა ოპოზიციის აქტიურობის რეალური კონტურები?
თუ ოპოზიციამ უფრო მკაცრი მოთხოვნები დააყენა, ხალხის მხარდაჭერა მოიპოვა და ხელისუფლებასთან საბრძოლველად განაწყო, შეიძლება ახალი ვითარება მივიღოთ. ხელისუფლებას ბრძოლის არსენალში აქვს დაპირებების გაცემა, არჩევნების გაყალბება და სხვა. ოპოზიციის ბრძოლის შემოთავაზებული გზა ჯერჯერობით არ იძლევა იმ შედეგს, რაც უნდა იყოს და რაც ქვეყანას სჭირდება, რადგან ხელისუფლება მართლაც არ არის დემოკრატიული და ეროვნული. მისმა საქმიანობამ ქვეყანას ბევრი უბედურება მოუტანა და ავნო. ომში დამარცხების გამარჯვებად მონათვლა ხალხის დაცინვის გარდა, კომიკური ამბავია.
ოპოზიციას უფრო მკაცრი, სერიოზული, ინტელექტუალური ძალის მქონე მოქმედების გეგმა და მოწოდებები უნდა ჰქონდეს. თუ ოპოზიციას ძალა არ ექნება, ხელისუფებაზე ზემოქმედება ვერ მოხერხდება. ოპოზიციის აქტიურობის შედეგად ხალხის ძალა ძლიერი 4-5 წლის შემდეგ შეიძლება იყოს და არა ახლა.
"ინტერპრესნიუსი"
კობა ბენდელიანი
