“მეცოდება სააკაშვილი _ მართალია, მაგრამ თავისმართლების შესაძლებლობა არ აქვს!
“მეცოდება სააკაშვილი _ მართალია, მაგრამ თავისმართლების შესაძლებლობა არ აქვს!
ვის გეგმას ანხორციელებს ოპოზიცია და ვისი სტრატეგიული გეგმა განახორციელა საქართველოს ხელისუფლებამ ცხინვალში შესვლით? რატომ არის პუტინისა და მედვედევის ხელისუფლებაში ყოფნა სააკაშვილის ხელისუფლებაში ყოფნის გარანტი და შეძლებს თუ არა ოპოზიცია გაერთიანებას? “ფაქტი” პოლიტოლოგ გოგი გაჩეჩილაძეს ესაუბრა.გოგი გაჩეჩილაძე: _ ვთვლი, რომ 2007 წლის 7 ნოემბერს ხელისუფლებამ საზოგადოებას ადეკვატური პასუხი გასცა. საერთოდ, ადამიანები ორ კატეგორიად იყოფიან და თუ სოციალური კუთხით შევხედავთ, ყველა ჩვენგანი გარკვეული ფუნქციის შემსრულებელი ვართ, ანუ თუ თამაშების თეორიით ვიმსჯელებთ, ვასრულობთ გარკვეულ როლებს, ე.ი. ვთამაშობთ სპექტაკლში და ამ სპექტაკლში მონაწილე არტისტები ორ კატეგორიად _ ცნობიერ და არაცნობიერ აქტიორებად იყოფიან.
ცნობერი ეწოდება აქტიორს, რომელმაც იცის მის მიერ ჩადენილი “საქციელის” ადგილი და მნიშვნელობა სიუჟეტის საერთო განვითრებაში. არაცნობიერი აქტიორი კი მას ეწოდება, ვინც მოქმედებს იმპულსურად და წარმოდგენა არ აქვს, როგორ დასრულდება მისი მოქმედება. არაცნობიერი აქტიორი, გარკვეული აზრით, უმეხსიერებო აქტიორს ნიშნავს, რადაგან სხვა კრიტერიუმი აზროვნებამ არ იცის. მოდით, მოვლენებს ამ კრიტერიუმების მიხედვით შევხედოთ. ჩემი აზრით, საზოგადოების ძალიან დიდი ნაწილი არაცნობიერი აქტიორიის მდგომარეობაშია. არ მინდა, ვთქვა, რომ ეს საზოგადოება სკლეროტიკულია. ასე რომ არ იყოს, შარშან 7 ნოემბერს ხალხი მიტინგზე არ გამოვიდოდა. ვინაიდან ადამიანები ვერ აცნობიერებდნენ თავიანთ საქციელს, სახელმწიფო სწორად მოიქცა, რომ მათ მიზნის მიღწევის საშუალება არ მისცა. იმ ადამიანმა, ვინც 2007 წლის 7 ნოემბერს მომიტინგეთა დაშლის ბრძანება გასცა, გადაარჩინა ქვეყნის სახელმიწიფოებრიობა.
_ ბატონო გოგი, რატომ გგონიათ, რომ ხალხი თავის საქციელს ვერ აცნობიერებს?
_ გავიხსენოთ შარშანდელი 7 ნოემბრის წინმსწრები მოვლენები და ამ კითხვასაც პასუხი თავისით გაეცემა. 7 ნოემბრამდე პოლიტიკურ ასპარეზზე ბადრი პატარკაციშვილი გამოჩნდა და ტელეკომპანია “იმედის” საშუალებით ხელისუფლების დამხობის აუცილებლობაში ხალხის დარწმუნებას ცდილობდა. მაქს ვებერს თუ დავუჯერებთ, პოლიტიკაში ორი მიზნით მოდიან: იდეალებისთვის, რომ ემსახურონ თავის ქვეყანას და ხალხს და მეორე, ფულისთვის, რადგან ხელისუფლებაში ყოფნა ნიშნავს იმ ფულთან ახლოს ყოფნას, რომელსაც სახელმწიფო განკარგავს. ფული ძალაუფლების ერთ-ერთი ატრიბუტია. სხვათა შორის, დღეს მთავრობაში პოლიტიკოსთა 90% პოლკიტიკაში მეორე მიზნის მისაღწევად მოვიდა.
პატარკაციშვილს ჰქონდა ფული, მაგრამ ცნობილია, რომ მას მილიარდები დარჩა რუსეთში, რომელსაც კგბ-მ “ხელი დაადო”. არსებობს ვერსია, რომ რუსეთმა პატარკაციშვილს მისცა უფლება, გამოეყენებინა თავისი მილიარდები, სანაცვლოდ კი, საქართველოში ხელისუფლების შეცვლა მოსთხოვა. ქართველებს აწყობდათ რუსეთის მიზნების განხორციელებაში მონაწილეობის მიღება? რა თქმა უნდა, _ არა. ამიტომაც ვამბობ, რომ ისინი არაცნობიერი აქტიორების მდგომარეობაში იმყოფებოდნენ და ბრმად მიჰყვებოდნენ მოვლენათა დინებას.
_ მოკლედ, შარშანდელ 7 ნოემბერთან დაკავშირებით, ხელისუფლებას ამართლებთ, თუმცა ხელისუფლება 7 ნოემბერს შეცდომად აღიარებს და “გაკვეთილად” თვლის. ამის შესახებ მიხეილ სააკაშვილმაც განაცხადა...
_ არა, პრეზიდენტს არ უთქვამს, რომ 7 ნოემბრის აქციის დაშლა შეცდომა იყო. მან თქვა, რომ შეცდომა იყო საქმის დაშლამდე მიყვანა. საქრთველოს ხელისუფლებამ და პერსონალურად სააკაშვილმა გადადგა ისეთი ნაბიჯი და თავის თავზე იმხელა პასუხისმგებლობა აიღო, რამხელაც 1918 წელს ფინელი ხალხის წინაშე _ მანერ ჰეინმა. 1918 წელს ფინეთი გამოცხადდა დამოუკიდებლად და ზუსტად ანალოგიური სცენარით, ქუჩაში გამოსულმა მოსახლეობის პრორუსულმა ნაწილმა დამოუკიდებლობის გაუქმება და რუსეთთან შეერთება მოითხოვა. იცით, რა ქნა მაშინ მანერ ჰეინმა? მოედანზე დახვრიტა 20 ათასი კაცი და ფინეთს სახელმწიფოებრიობა და დამოუკიდებლობა შეუნარჩუნა.
_ იმის თქმა გინდათ, რომ მიზანი ამრთლებს საშუალებას?
_ არაადაეკვატური საშუალებით მიღწეული მიზანი არასდროს ამართლებს. ვთვლი, რომ ხელისუფლების პასუხი ადეკვატური იყო. ერთად-ერთი გამოუსწორებელი შეცდომა, რაც ჩვენმა ხელისუფლებამ ამ წლების განმავლობაში დაუშვა, ის იყო, რომ არ დაჯდა “იმედში” დებატებზე.
_ ცხინვალში შესვლაც სწორად მიგაჩნიათ?
_ რა თქმა უნდა. სააკაშვილმა შეასრულა ნიკოლოზ ბარათაშვილისა და ილია ჭავჭავაძის სტრატეგიული გეგმა. გული მწყდება, რომ 12 თაობის განმავლობაში კაცი არ აღმოჩნდა, რომელიც ბარათაშვილის “საფლავი მეფისა ირაკლისა” და ჭავჭავაძის წერილს “ევროპის მილიტარობა და ამერიკის მერმისი” ისე წაკითხავდა, როგორც მე წავიკითხე. ისინი პირდაპირ ამბობენ, რომ საქართველო რუსეთთან ომში თავის ტერიტორიაზე ყოველთვის მარცხდება და საჭიროა ომი არა ჩვენს ტერიტორიაზე, არამედ ჩვენი ტერიტორიის გარეთ. სააკაშვილმა მოახერხა და ეს ომი სტრასბურგში, ევროპასა და დასავლეთში გაიტანა. ძალიან მეცოდება სააკაშვილი, რადგან მართალია და არ შეუძლია, ეს ყველაფერი ხმამაღლა თქვას და ამით თავისი სიმართლე დაამტკიცოს!
იცით, ჯარები რატომ გამოიყვანა ცხინვალიდან? იმიტომ, რომ ზედმეტი მსხვერპლი თავიდან აიცილა და ჯარიც გადარჩინა.
_ ბატონო გოგი, დავბრუნდეთ 7 ნოემბერს. ბადრი პატარკაციშვილი ცოცხალი აღარ არის, მაგრამ წელს 7 ნოემბერს ხალხი ქუჩაში მაინც გამოვიდა.
_ პატარკაციშვილის არ ყოფნა არ ნიშნავს რუსეთის არყოფნას. რუსეთმა ვერ მიაღწია თავის საწადელს. ამიტომ მიზნის მიღწევას კიდევ ცდილობს. რუსეთი 3 საუკუნის განმავლობაში ბატონობდა სააქრთველოში და, როგორ ფიქრობთ, აქ აგენტურული ქსელი არ ექნება? არავინ იცის, ოპოზიცია ვისგან იმართება. ყოველი მეორე შესაძლებელია, რუსეთის აგენტი იყოს.
_ კი, მაგრამ, როდესაც ამაზე იყო საუბარი, დამამტკიცებელი მასალა ხელისუფლებამ რატომ ვერ წარმოადგინა?
_ იმიტომ, რომ შევარდნაძის ხელისუფლებმ არქივი რუსეთს გადასცა, შესაბამისად, მასალებიც გაქრა.
_ საუბარი იქითკენ მიგყავთ, რომ საქართველოში ოპოზიცია არ არსებობს?
_ ამ კითხვაზე პასუხი რომ გაგცეთ, ჯერ თვითონ ოპოზიციის ცნება უნდა განვმარტო. ოპოზიცია არის ერის პოლიტიკური ელიტა, რომელიც კონკურენტულ ურთიერთობაში იმყოფება ხელისუფლებასთან და იმ გამოწვევებზე პასუხის გაცემას ცდილობს, რომლის წინაშეც ქვეყანა და ერი დგას. ოპოზიციას თავისი პოზიციის გამოხატვის ერთადერთი ფორმა აქვს. ეს ფორმა არის პროექტები, რომელსაც იგი ხალხს და ხელისუფლებას წარუდგენს. საზოგადოება კი ხელისუფლებისა და ოპოზიციის პროექტებს შორის არჩევანს აკეთებს და არჩევნებზეც მას უჭერს მხარს, რომლის პროექტიც უფრო მოეწონა. ვინაიდან დღევანდელ ოპოზიციას მსგავსი პროექტი არ გააჩნია, მას ოპოზიციას ვერ ვუწოდებ.
_ ბატონო გოგი, არ გაგიგიათ, ოპოზიციის წარმომადგენლები ამბობენ, რომ მათ აქვთ გეგმა და მისი ეტაპობრივი შესრულებით მიაღწევენ საწადელს _ შეცვლიან ხელისუფლებას.
_ სწორედ ამაშია საქმე, რომ მათ ერთადერთ პროექტსა და გეგმას ხელისუფლების დამხობა წარმოადგენს. ოპოზიციის მიზანი უნდა იყოს ერისა და სახელმწიფოს განმტკიცება. მაშ, რა ჰქვია იმ პოლიტიკურ ძალას, რომელიც კონკურენტული პროექტების ნაცვლად, პროექტის სახით საზოგადოებას მხოლოდ ხელისუფლების დანგრევისა და დაქცევის პროექტს სთავაზობს? ამ პოლიტიკურ ძალას პოლიტოლოგიაში კონტრელიტა ეწოდება. კონტრელიტის მიზანია სისტემის დანგრევა. ერის სისტემის დანგრევა კი საზოგადოების ინტერესებში არ უნდა შედიოდეს.
_ თქვენი აზრით, მოახერხებს ოპოზიცია ხელისუფლების შეცვლას?
_ სანამ რუსეთში პუტინ-მედვედევის ხელისუფლება არსებობს, რომლმაც საქართველოს პრეზიდენტი პოლიტიკურ გვამად გამოაცხადა, მანამ სააკაშვილს თმის ერთი ღერიც არ შეერხევა! საქართველოში ხელისუფლების შეცვლა რომ მოხდეს, დაიწყება პერმანენტული დესტაბილიზაცია და ქვეყანა იქცევა ისეთ უსიცოცხლო სივრცედ, რომელში მცხოვრებ ხალხს არც ეროვნული თანხმობა და არც ერთობლივი მომავლის პროექტი არ ექნება, ანუ ჩვენი ქვეყანა იმ ქვეყნებისთვისაც გამოუსადეგარი პარტნიორი გახდება, რომელთა ინტერესებშიც სახელმწიფოებრიობის არსებობა შედის. შესაბამისად, ეს ქვეყნები ოპოზიციას ამ გეგმის განხორციელების საშუალებას არ მისცემენ.
_ დეკემბერში ოპოზიცია ეროვნული ყრილობის მოწვევას გეგმავს. შეძლებს ოპოზიცია გაერთიანებას?
_ ოპოზიცია აცხადებს, რომ ეროვნულ ყრილობას ატარებს, თუმცა შინაარსით ეს ყრილობა ანტიეროვნულია, რადგან მისი მიზანი საბოლოოდ ხელისუფლების შეცვლაა.
1991-92 წლებში საქართველოში ჩატარდა ასეთი ეროვნული ფორუმი, რომელიც ხელისუფლების დამხობით, საქართველოს ტერიტორიების დაკარგვით, ხელისუფლებაში კრიმინალების მოსვლით, მილიონ-ნახევარი ქართველის სამშობლოდან გადახვეწით დასრულდა. ეროვნული ყრილობის ორგანიზატორებს ვურჩევ, “სამხრეთში რუსეთის ეროვნული უშიშროების სტრატეგიული გეგმა” წაიკითხონ, სადაც წერია: “იმისთვის, რომ რუსეთმა კავკასიაში პოზიციები შეინარჩუნოს, არა მხოლოდ აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის, აჭარისა და სამეგრელოს დამოუკიდებლობის გარანტადაც უნდა იქცეს. არ მინდა, დავიჯერო, რომ ოპოზიცია არაცნობიერი შემსრულებლის მდგომარეობაში, რუსეთის ამ გეგმის განხორციელებაში არის ჩართული.
ისე, მიმაჩნია, რომ ოპზიცია გაერთიანებას ვერ შეძლებს, რადგან არც ხელისუფლება იქნება გულხელდაკრეფილი და მოიმოქმედებს იმას, რისი უფლებაც კონსტიტუციურად აქვს. რა მეთოდებით და საშუალებებით შესძლებს ამას, მის ეროვნულ შეგნებასა და ინტელექტუალურ რესურსებზეა დამოკიდებული.
_ ბატონო გოგი, ბარაკ ობამას გაპრეზიდენტებით ამერიკაში სააკაშვილის პოზიციები ხომ არ შესუსტდა?
_ პირიქით, რაოდენ პარადოქსულადაც უნდა მოგეჩვენოთ, მაკკეინისადმი სიმპათიების მიუხედავად, საქართველოსთვის და მიხეილ სააკაშვილისთვისაც აშშ-ში ობმას გაპრეზიდენტება უფრო მომგებიანია. მაკკეინს შეეძლო, მხოლოდ გული მოეფხანა ჩვენთვის. მისი სურვილები შეიძლება, წინააღმდეგობაში მოსულიყო მის შესაძლებლობებთან. ობამას გაცილებით მეტი შესაძლებლობა ექნება ამერიკის ინტერესები დაიცვას წინა აზიაში და რუსეთს ჩვენზე წამოსვლის საშუალება არ მისცეს.
თიკო ნერგაძე
www.fact.ge
_ ბატონო გოგი, რატომ გგონიათ, რომ ხალხი თავის საქციელს ვერ აცნობიერებს?
_ გავიხსენოთ შარშანდელი 7 ნოემბრის წინმსწრები მოვლენები და ამ კითხვასაც პასუხი თავისით გაეცემა. 7 ნოემბრამდე პოლიტიკურ ასპარეზზე ბადრი პატარკაციშვილი გამოჩნდა და ტელეკომპანია “იმედის” საშუალებით ხელისუფლების დამხობის აუცილებლობაში ხალხის დარწმუნებას ცდილობდა. მაქს ვებერს თუ დავუჯერებთ, პოლიტიკაში ორი მიზნით მოდიან: იდეალებისთვის, რომ ემსახურონ თავის ქვეყანას და ხალხს და მეორე, ფულისთვის, რადგან ხელისუფლებაში ყოფნა ნიშნავს იმ ფულთან ახლოს ყოფნას, რომელსაც სახელმწიფო განკარგავს. ფული ძალაუფლების ერთ-ერთი ატრიბუტია. სხვათა შორის, დღეს მთავრობაში პოლიტიკოსთა 90% პოლკიტიკაში მეორე მიზნის მისაღწევად მოვიდა.
პატარკაციშვილს ჰქონდა ფული, მაგრამ ცნობილია, რომ მას მილიარდები დარჩა რუსეთში, რომელსაც კგბ-მ “ხელი დაადო”. არსებობს ვერსია, რომ რუსეთმა პატარკაციშვილს მისცა უფლება, გამოეყენებინა თავისი მილიარდები, სანაცვლოდ კი, საქართველოში ხელისუფლების შეცვლა მოსთხოვა. ქართველებს აწყობდათ რუსეთის მიზნების განხორციელებაში მონაწილეობის მიღება? რა თქმა უნდა, _ არა. ამიტომაც ვამბობ, რომ ისინი არაცნობიერი აქტიორების მდგომარეობაში იმყოფებოდნენ და ბრმად მიჰყვებოდნენ მოვლენათა დინებას.
_ მოკლედ, შარშანდელ 7 ნოემბერთან დაკავშირებით, ხელისუფლებას ამართლებთ, თუმცა ხელისუფლება 7 ნოემბერს შეცდომად აღიარებს და “გაკვეთილად” თვლის. ამის შესახებ მიხეილ სააკაშვილმაც განაცხადა...
_ არა, პრეზიდენტს არ უთქვამს, რომ 7 ნოემბრის აქციის დაშლა შეცდომა იყო. მან თქვა, რომ შეცდომა იყო საქმის დაშლამდე მიყვანა. საქრთველოს ხელისუფლებამ და პერსონალურად სააკაშვილმა გადადგა ისეთი ნაბიჯი და თავის თავზე იმხელა პასუხისმგებლობა აიღო, რამხელაც 1918 წელს ფინელი ხალხის წინაშე _ მანერ ჰეინმა. 1918 წელს ფინეთი გამოცხადდა დამოუკიდებლად და ზუსტად ანალოგიური სცენარით, ქუჩაში გამოსულმა მოსახლეობის პრორუსულმა ნაწილმა დამოუკიდებლობის გაუქმება და რუსეთთან შეერთება მოითხოვა. იცით, რა ქნა მაშინ მანერ ჰეინმა? მოედანზე დახვრიტა 20 ათასი კაცი და ფინეთს სახელმწიფოებრიობა და დამოუკიდებლობა შეუნარჩუნა.
_ იმის თქმა გინდათ, რომ მიზანი ამრთლებს საშუალებას?
_ არაადაეკვატური საშუალებით მიღწეული მიზანი არასდროს ამართლებს. ვთვლი, რომ ხელისუფლების პასუხი ადეკვატური იყო. ერთად-ერთი გამოუსწორებელი შეცდომა, რაც ჩვენმა ხელისუფლებამ ამ წლების განმავლობაში დაუშვა, ის იყო, რომ არ დაჯდა “იმედში” დებატებზე.
_ ცხინვალში შესვლაც სწორად მიგაჩნიათ?
_ რა თქმა უნდა. სააკაშვილმა შეასრულა ნიკოლოზ ბარათაშვილისა და ილია ჭავჭავაძის სტრატეგიული გეგმა. გული მწყდება, რომ 12 თაობის განმავლობაში კაცი არ აღმოჩნდა, რომელიც ბარათაშვილის “საფლავი მეფისა ირაკლისა” და ჭავჭავაძის წერილს “ევროპის მილიტარობა და ამერიკის მერმისი” ისე წაკითხავდა, როგორც მე წავიკითხე. ისინი პირდაპირ ამბობენ, რომ საქართველო რუსეთთან ომში თავის ტერიტორიაზე ყოველთვის მარცხდება და საჭიროა ომი არა ჩვენს ტერიტორიაზე, არამედ ჩვენი ტერიტორიის გარეთ. სააკაშვილმა მოახერხა და ეს ომი სტრასბურგში, ევროპასა და დასავლეთში გაიტანა. ძალიან მეცოდება სააკაშვილი, რადგან მართალია და არ შეუძლია, ეს ყველაფერი ხმამაღლა თქვას და ამით თავისი სიმართლე დაამტკიცოს!
იცით, ჯარები რატომ გამოიყვანა ცხინვალიდან? იმიტომ, რომ ზედმეტი მსხვერპლი თავიდან აიცილა და ჯარიც გადარჩინა.
_ ბატონო გოგი, დავბრუნდეთ 7 ნოემბერს. ბადრი პატარკაციშვილი ცოცხალი აღარ არის, მაგრამ წელს 7 ნოემბერს ხალხი ქუჩაში მაინც გამოვიდა.
_ პატარკაციშვილის არ ყოფნა არ ნიშნავს რუსეთის არყოფნას. რუსეთმა ვერ მიაღწია თავის საწადელს. ამიტომ მიზნის მიღწევას კიდევ ცდილობს. რუსეთი 3 საუკუნის განმავლობაში ბატონობდა სააქრთველოში და, როგორ ფიქრობთ, აქ აგენტურული ქსელი არ ექნება? არავინ იცის, ოპოზიცია ვისგან იმართება. ყოველი მეორე შესაძლებელია, რუსეთის აგენტი იყოს.
_ კი, მაგრამ, როდესაც ამაზე იყო საუბარი, დამამტკიცებელი მასალა ხელისუფლებამ რატომ ვერ წარმოადგინა?
_ იმიტომ, რომ შევარდნაძის ხელისუფლებმ არქივი რუსეთს გადასცა, შესაბამისად, მასალებიც გაქრა.
_ საუბარი იქითკენ მიგყავთ, რომ საქართველოში ოპოზიცია არ არსებობს?
_ ამ კითხვაზე პასუხი რომ გაგცეთ, ჯერ თვითონ ოპოზიციის ცნება უნდა განვმარტო. ოპოზიცია არის ერის პოლიტიკური ელიტა, რომელიც კონკურენტულ ურთიერთობაში იმყოფება ხელისუფლებასთან და იმ გამოწვევებზე პასუხის გაცემას ცდილობს, რომლის წინაშეც ქვეყანა და ერი დგას. ოპოზიციას თავისი პოზიციის გამოხატვის ერთადერთი ფორმა აქვს. ეს ფორმა არის პროექტები, რომელსაც იგი ხალხს და ხელისუფლებას წარუდგენს. საზოგადოება კი ხელისუფლებისა და ოპოზიციის პროექტებს შორის არჩევანს აკეთებს და არჩევნებზეც მას უჭერს მხარს, რომლის პროექტიც უფრო მოეწონა. ვინაიდან დღევანდელ ოპოზიციას მსგავსი პროექტი არ გააჩნია, მას ოპოზიციას ვერ ვუწოდებ.
_ ბატონო გოგი, არ გაგიგიათ, ოპოზიციის წარმომადგენლები ამბობენ, რომ მათ აქვთ გეგმა და მისი ეტაპობრივი შესრულებით მიაღწევენ საწადელს _ შეცვლიან ხელისუფლებას.
_ სწორედ ამაშია საქმე, რომ მათ ერთადერთ პროექტსა და გეგმას ხელისუფლების დამხობა წარმოადგენს. ოპოზიციის მიზანი უნდა იყოს ერისა და სახელმწიფოს განმტკიცება. მაშ, რა ჰქვია იმ პოლიტიკურ ძალას, რომელიც კონკურენტული პროექტების ნაცვლად, პროექტის სახით საზოგადოებას მხოლოდ ხელისუფლების დანგრევისა და დაქცევის პროექტს სთავაზობს? ამ პოლიტიკურ ძალას პოლიტოლოგიაში კონტრელიტა ეწოდება. კონტრელიტის მიზანია სისტემის დანგრევა. ერის სისტემის დანგრევა კი საზოგადოების ინტერესებში არ უნდა შედიოდეს.
_ თქვენი აზრით, მოახერხებს ოპოზიცია ხელისუფლების შეცვლას?
_ სანამ რუსეთში პუტინ-მედვედევის ხელისუფლება არსებობს, რომლმაც საქართველოს პრეზიდენტი პოლიტიკურ გვამად გამოაცხადა, მანამ სააკაშვილს თმის ერთი ღერიც არ შეერხევა! საქართველოში ხელისუფლების შეცვლა რომ მოხდეს, დაიწყება პერმანენტული დესტაბილიზაცია და ქვეყანა იქცევა ისეთ უსიცოცხლო სივრცედ, რომელში მცხოვრებ ხალხს არც ეროვნული თანხმობა და არც ერთობლივი მომავლის პროექტი არ ექნება, ანუ ჩვენი ქვეყანა იმ ქვეყნებისთვისაც გამოუსადეგარი პარტნიორი გახდება, რომელთა ინტერესებშიც სახელმწიფოებრიობის არსებობა შედის. შესაბამისად, ეს ქვეყნები ოპოზიციას ამ გეგმის განხორციელების საშუალებას არ მისცემენ.
_ დეკემბერში ოპოზიცია ეროვნული ყრილობის მოწვევას გეგმავს. შეძლებს ოპოზიცია გაერთიანებას?
_ ოპოზიცია აცხადებს, რომ ეროვნულ ყრილობას ატარებს, თუმცა შინაარსით ეს ყრილობა ანტიეროვნულია, რადგან მისი მიზანი საბოლოოდ ხელისუფლების შეცვლაა.
1991-92 წლებში საქართველოში ჩატარდა ასეთი ეროვნული ფორუმი, რომელიც ხელისუფლების დამხობით, საქართველოს ტერიტორიების დაკარგვით, ხელისუფლებაში კრიმინალების მოსვლით, მილიონ-ნახევარი ქართველის სამშობლოდან გადახვეწით დასრულდა. ეროვნული ყრილობის ორგანიზატორებს ვურჩევ, “სამხრეთში რუსეთის ეროვნული უშიშროების სტრატეგიული გეგმა” წაიკითხონ, სადაც წერია: “იმისთვის, რომ რუსეთმა კავკასიაში პოზიციები შეინარჩუნოს, არა მხოლოდ აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის, აჭარისა და სამეგრელოს დამოუკიდებლობის გარანტადაც უნდა იქცეს. არ მინდა, დავიჯერო, რომ ოპოზიცია არაცნობიერი შემსრულებლის მდგომარეობაში, რუსეთის ამ გეგმის განხორციელებაში არის ჩართული.
ისე, მიმაჩნია, რომ ოპზიცია გაერთიანებას ვერ შეძლებს, რადგან არც ხელისუფლება იქნება გულხელდაკრეფილი და მოიმოქმედებს იმას, რისი უფლებაც კონსტიტუციურად აქვს. რა მეთოდებით და საშუალებებით შესძლებს ამას, მის ეროვნულ შეგნებასა და ინტელექტუალურ რესურსებზეა დამოკიდებული.
_ ბატონო გოგი, ბარაკ ობამას გაპრეზიდენტებით ამერიკაში სააკაშვილის პოზიციები ხომ არ შესუსტდა?
_ პირიქით, რაოდენ პარადოქსულადაც უნდა მოგეჩვენოთ, მაკკეინისადმი სიმპათიების მიუხედავად, საქართველოსთვის და მიხეილ სააკაშვილისთვისაც აშშ-ში ობმას გაპრეზიდენტება უფრო მომგებიანია. მაკკეინს შეეძლო, მხოლოდ გული მოეფხანა ჩვენთვის. მისი სურვილები შეიძლება, წინააღმდეგობაში მოსულიყო მის შესაძლებლობებთან. ობამას გაცილებით მეტი შესაძლებლობა ექნება ამერიკის ინტერესები დაიცვას წინა აზიაში და რუსეთს ჩვენზე წამოსვლის საშუალება არ მისცეს.
თიკო ნერგაძე
www.fact.ge
