შენ სამშობლოში შენი ოჯახის დესპანი უნდა იყო და სამშობლოს გარეთ - შენი ერის დესპანი, რადგან შენი საქციელი შინ, შენი ოჯახის სახეა და გარეთ - შენი ერის! ...
დიტო გელოვანი: ის, რაც ხდებოდა წინა კვირაში. გაზეთი ”ვერსია”]
ის, ვინ იყო, ნინო ბურჯანაძე ამდენ ოფისებს რომ ხსნის, ფული საიდან აქვსო - რომ იძახდა? გოგომ კანონები შეგვიქმნა, მამამისმა პური გვაჭამა, ქმარმა მშვიდად ძილის საშუალება მოგვცა და იმდენი აღარ ეკუთვნის, რომ ორი კინკილა ოფისი გახსნას? იმ ჩემგან დავიწყებულს და აღშფოთებულს ვურჩევ, თავისი მამალი მზერა გიორგი თარგამაძეს და მის ოთხ შტატივს და ერთ ჩითის კაბას მიაპყროს. მიაპყროს, რადგან გასულ კვირაში თარგამაძეს და მის ჟურნალისტებს პოლიტიკური მოღვაწეობის დაწყების წლისთავი ჰქონდათ.
მოკლედ რომ ვთქვათ, წლისთავი გადაიხადეს. ორმოცი საარჩევნო კამპანიის დაწყებას დაემთხვა და ისეთი პომპეზურობით ვერ აღინიშნა, ასლან აბაშიძისა და ბადრი პატარკაციშვილის ნდობით აღჭურვილ პირს რომ შეჰფერის.
ასეა თუ ისე, წლისთავი აღინიშნა და აღინიშნა ”მარიოტში” თარგამაძეს შეუძლია იამაყოს - იგი პირველია, ვინც წლისთავი ”მარიოტში” გადაიხადა. თუმცა, დიდი იმედი მაქვს, რომ ამ დაჯგუფების ორი წლისთავის აღსანიშნავად მოკრძალებული სეფის გაშლა იკმარებს.
მოღვაწეობა-მეთქი... ალბათ სხვა სიტყვა უნდა გამომეყენებინა. მოღვაწეობა ექვთიმე თაყაიშვილისა გამიგია და ახლა როგორ იქნება - ექვთიმე თაყაიშვილი და გიორგი ახვლედიანი (გიორგი თარგამაძისა) ორივენი მოღვაწეები არიან? თქვენ წარმოიდგინეთ, ვერც ლუიზა შაკიაშვილს და მაგდალინა ანიკაშვილს შევადარებ ერთმანეთს.
მოვიყვან ნაწყვეტს ნიუსიდან: ”როგორც მოძრაობის ლიდერმა გიორგი თარგამაძემ პარტიის ერთწლიანი საქმიანობის შეჯამებისას განაცხადა, თავისუფლება, ერთიანობა და დემოკრატია ”ქრისტიან-დემოკრატებისთვის” არის მთავარი ღირებულებები. ”ამ საქმეში ”ქრისტიან-დემოკრატიულ მოძრაობას” გამოუჩნდა მრავალი მხარდამჭერი”, - აღნიშნა თარგამაძემ და მათ მადლობა გადაუხადა. პარლამენტარმა რუსუდან კერვალიშვილმა აღნიშნა, რომ ”ქრისტიან-დემოკრატებმა” ერთი წლის განმავლობაში შეძლეს, განეხორციელებინათ დასახული მიზნების დიდი ნაწილი”.
არადა, ჩვენში დარჩეს, სწორედ ამ ერთ წელიწადში შეეყარა ქართლის დედას ყველა მძიმე სენი, რაც კი არსებობს. თუ ეს ჰქონდა თარგამაძეს მიზნად დასახული, მაშინ სხვა საქმეა.
გასული კვირიდან მოყოლებული საქართველოს საიუბილეო, მეათასე პრემიერ-მინისტრი ჰყავს - ნიკა გილაური. თუ გახსოვთ, გიგი უგულავამ თქვა, პრემიერობის კანდიდატი, პირველ რიგში, ჯანმრთელობაზე უნდა გაისინჯოსო... ნიკა გაესინჯა და აღმოჩნდა, რომ არის სრულიად ჯანმრთელი. მართალია, ”ფსიხო” არ წარმოუდგენია, მაგრამ პარლამენტი მაინც ენდო და ნდობა გამოუცხადა. მაგრამ, ნიკას ერთი ხინჯი მაინც აღმოაჩნდა.
როგორც იცით არსებობს ათასგვარი ფობია, მათ შორის - უმუშევრობის ფობია. გილაურს, როგორც გაირკვა, ეს უკანასკნელი სტანჯავს. ”არც ათი, არც ხუთი და არც ორი პრიორიტეტი მე პირადად არ მექნება, მექნება ერთადერთი პრიორიტეტი - უმუშევრობასთან ბრძოლა, სამუშაო ადგილების შექმნა და შენარჩუნება”.
ამის შემდეგ გილაური დადგა და ყველას ყველაფერს დაჰპირდა. უმუშევარს - სამსახურს, უსახლკაროს - ბინას... რაც მთავარია, ჟურნალისტებს დაჰპირდა, რომ ყველა კითხვას პასუხს გასცემს.
რომ ვთქვა, ოპოზიციის მხრიდან გილაურის დანიშვნას ერთი წიოკი და აყალმაყალი მოჰყვა-მეთქი, არ ვიქნები მართალი. საერთოდ, ქართული ოპოზიცია ახლადდანიშნულ პრემიერებს მართალია არ სწყალობს, მაგრამ მტრობითაც არ მტრობს ხოლმე. ერთადერთი, ლეიბორისტები აღშფოთდნენ, მაგრამ ეგენი სათვალავში ჩასაგდებები არ არიან.
თუმცა, როგორ თუ არ არიან? ვინ ვარ მე, თვით შალვა ნათელაშვილი და მისი მშრომელი ქართველები მასხარად რომ ავიგდო? კარგად მოგვისმინეთ მე და ჩემს უახლოეს მეგობარ ”ინტერპრესნიუსს”: ”ლეიბორისტული პარტიის” ლიდერი შალვა ნათელაშვილი ევროპაში საქმიანი ვიზიტით იმყოფება. როგორც ”ინტერპრესნიუსს” პარტიის პრესსამსახურიდან აცნობეს, ნათელაშვილი ევროპაში გუშინ გაემგზავრა და შეხვედრებს ევროპის წამყვანი ქვეყნების, აგრეთვე, ევროსტრუქტურათა პოლიტიკურ და საქმიან წრეებთან გამართავს”.
და ერთიც: საქართველოს ”ლეიბორისტული პარტიის საერთაშორისო მდივნის მოსკოვში ვიზიტი გრძელდება.
”ლეიბორისტული პარტიის” პრესსამსახურის ინფორმაციით, დღეს ქართველთა კავშირის მიწვევით, ნესტან კირთაძე ქართველთა ყრილობას დაესწრება, რომელიც მოსკოვში გაიმართება. ”პარალელურად გრძელდება შეხვედრები რუსეთის სამეცნიერო-შემოქმედებითი ინტელიგენციის წარმომადგენლებთან და პოლიტიკურ წრეებთან”, - აცხადებენ პრესსამსახურში.
მხედავთ?! მე კიდევ, ვდგავარ და დავცინი... უბრალოდ, ის მაქვს გულში ჩარჩენილი, შალვამ მიშა საკრებულოს თავმჯდომარედ რომ დანიშნა. ეგრე რომ არ ექნა, ახლა თვითონ მიუნხენში იქნებოდა, რუსეთში ქართველების ყრილობაზე მაია ნადირაძე წავიდოდა... ”ნაჯახი როჟა” კი იქნებოდა პალიკო კუბლაშვილი და ერთ ნახვად ეღირებოდა.
ვინ იქნებოდა დავით ბაქრაძე? ის იქნებოდა ლეიბორისტული პარტიის გლდანი-ნაძალადევის რაიონის პარტიული კომიტეტის ინსტრუქტორი. იქნებოდა... ახლა კი, პარლამენტის თავმჯდომარეა და ხან რას არ გამორიცხავს და ხან - რას. გასულ კვირაში არ გამორიცხა, რომ ”მთავრობის პროგრამამ კომიტეტებისა და ფრაქციების რეკომენდაციებით ცვლილებები განიცადოს”.
როგორც აღვნიშნე, პარლამენტმა მთავრობას ნდობა გამოუცხადა. თავიდან ყოყმანობდნენ (ზოგიერთი ჭოჭმანობდა კიდეც), მაგრამ შემდეგ ვიღაცამ თქვა, დანარჩენების გამო გრიგოლ ვაშაძე რატომ უნდა გაიჭყლიტოსო?! ჰოდა, ენდნენ.
ახლა, რაც შეეხება იმას, თუ რატომ არის ვაშაძე ასეთი პოპულარული ქართველ დეპუტატებში. მოგეხსენებათ, აგვისტოში ნახევარი პარლამენტი წითელ ხიდზე იდგა, ხოლო მესამედი - სარფის საბაჟოზე. თებერვალ-მარტში აგვისტო რომ გაგვითენდეს, პარლამენტარებს ვაშაძის იმედი ექნებათ, რადგან ვაშაძე არის რუსეთის მოქალაქე. და აი, რა თქვა რუსეთის ამ მოქალაქემ: ”ქვეყანა ჩაბმულია რუსეთთან როგორც ეკონომიკურ, ისე იდეოლოგიურ შეჯიბრში”.
ვა, ხა-ხა-ხა-ხა...!!! ანუ, ჯერჯერობით ჩვენ ვიგებთ - ნავთობის ფასი დაეცა, რუბლი გაუფასურდა და ”ჩელსიმ” ვერ მოუგო ”ჰალს”. ეს - რაშიც უკვე ვაჯობეთ.
შეჯიბრის შემდეგი ეტაპი იქნება ”ევროვიზია”, რომელიც 12-14 მაისს მოსკოვში გაიმართება და უნიჭიერესი ქართველი შემსრულებლები აქედანვე ემზადებიან, რათა დათვს მისივე ბუნაგში მოუღონ ბოლო. აი, არასრული ჩამონათვალი სასიქადულო ქართველი მამულიშვილებისა: ანრი ჯოხაძე; სტეფანე და 3; თიკა ფაცაცია; ნოდიკო ტატიშვილი; გუგა აფციაური და ჯგუფი ”დავი”.
ამ ჩამონათვალს მხოლოდ ნუგზარ წიკლაური და ჯგუფი ”დაუბასე” აკლია. მათ საქმე სასიმღეროდ აქვთ, რუსეთში კი არავის ემღერება. არ ვიცი, ბოლოს როდის გაიღიმა რუსეთის შს მინისტრმა, მაგრამ ნამდვილად ვიცი, რომ საქართველოს შს მინისტრს გასულ კვირაში მუცელი ხელით ეჭირა - სიცილით იფხრიწებოდა.
ვანომ ქუთაისელ პედაგოგებს წერილი გაუგზავნა, მოუთხრო საქმენი საგმირონი და თან მიაწერა ”გთხოვთ, შემოგვათაზოთ თქვენი წინადადებები, თუ როგორ შეგვიძლია დავეხმაროთ ერთმანეთს”. ჰოდა ქუთაისის მე-14 საჯარო სკოლის მასწავლებელმა თამარ გაბისონიამ ვანოს მისწერა, თუ ჩვენი დახმარება გინდათ, ოჯახები შეგვაქმნევინეთო. ვანო რის ვანო იქნებოდა? დაურეკა, შენ სუფრა გაშალე და კაი ჩოხა-ახალუხში და აზიაცკებში გამოწყობილი სიძე ჩემზე იყოსო. მელია იცინის, იცინის, კვდება სიცილით.
ამ დროს ქუთაისში იმყოფებოდა ქართული ეკონომიკური სასწაულის მამა ზურაბ ნოღაიდელი. ისეთი არაფერი - საპროტესტო აქციების გამართვას გეგმავს. იქ, ქუთაისში ნოღაიდელი ჟურნალისტებს შეხვდა და მერე იყო ნიუსი ასეთი სათაურით: ”ზურაბ ნოღაიდელი ვანო მერაბიშვილს ”სახალხო ბანკის” უკანონოდ მითვისებაში ადანაშაულებს”. ყველაზე სასაცილო ის იქნება, ვანო რომ აღშფოთდეს, როგორ გეკადრებათ, მე ”სახალხო ბანკი” კანონიბ სრული დაცვით მივითვისეო.
კანონიერი მითვისება ნამდვილად არ გამიგია, ისევე, როგორც არ გამიგია საქართველოს პარლამენტის წევრი გიორგი გაბაშვილი. არადა, ასეთი სათაურიც შემხვდა: ”გიორგი გაბაშვილი ჯონდი ბაღათურიას გაცხარების მიზეზში ვერ გაერკვა”. როგორც კი ”ვერ გაერკვა” წავიკითხე, მაშინვე მივხვდი, რომ საუბარია გოკა გაბაშვილზე. თუ შემთხვევით გაიგებთ, რომ ვიღაც ჯერ კიდევ ვერ გარკვეულა, არსებობს თუ არა ორი რუსეთი, ჩათვალეთ რომ საუბარია გიგა ლორთქიფანიძეზე.
ხალხი გაურკვევლობაშია - ავტობუსებში დადგმული სალარო აპარატები მგზავრის მიერ სამგზავრო თანხის ზუსტად გადაუხდელობის შემთხვევაში ხურდას არ აბრუნებს და მგზავრები უკმაყოფილებას გამოთქვამენ.
გოკა გაბაშვილი, გიგა ლორთქიფანიძე და მგზავრები. რა არის მათ შორის საერთო? ისინი ყველანი ბედკრული საქართველოს გაურკვეველი შვილები არიან. ასეთებისთვის თბილისის საქალაქო სამსახურის უფროსს აკაკი ჯოხაძეს ერთი წამალი აქვს - პლასტიკური ბარათი.
როგორც ჯოხაძე ამბობს, მგზავრების მიერ პლასტიკურ ბარათებზე იმდენად დიდი მოთხოვნა იყო, რომ არსებული მარაგი დამთავრდა და ახალი შემოვიტანეთო. წარმოგიდგენიათ, რამდენი გაურკვეველი ადამიანია ამ ქვეყანაში? მე რომ გილაური ვიყო, მთავარი პრიორიტეტი გაურკვევლობის აღმოფხვრა და გარკვეული ადგილების შექმნა იქნებოდა.
რაღაც უინტერესო დღეები წაეწყო... არაფერი ხდება და ამიტომ არის ახლა კიდევ ერთხელ, რომ უნდა გავიხსენო დავით ბაქრაძე. უნდა გავიხსენო იმიტომ, რომ ”პარლამენტის თავმჯდომარე დავით ბაქრაძე არასერიოზულს უწოდებს ხელისუფლების ინიციატივაზე ოპოზიციის მხრიდან ”ღია კარის მტვრევას” და ქულების დაწერის მცდელობას”.
საქმე ეხება მეორე არხს. ზვიად ძიძიგურმა ხელისუფლების მიერ დაპირებული ”მეორე არხი” მოიკითხა. ძიძიგურს ერთი სული აქვს, როდის გახდება მეორე არხის საინფორმაციოს უფროსი, პროდიუსერი, ჟურნალისტი, ოპერატორი, მემონტაჟე და დაცვა.
- ”სატელევიზიო არხის ჩამოყალიბება ერთ, ორ ან სამ კვირაში შეუძლებელია” - ასე შეუთვალა ცოტათი მოტეხილმა დავით ბაქრაძემ მაგრად ატეხილ ზვიად ძიძიგურს. და, მინდა გითხრათ, რომ ამ შემთხვევაში ბაქრაძე მართალია. ერთ, ორ ან სამ კვირაში მხოლოდ ისეთი სისულელეები კეთდება, როგორიცაა, მაგალითად, ”ჩხიკვთა ქორწილის” მოდერნიზებული ვარიანტი.
ისე, თუ კაცი მოინდომებს ორ-სამ კვირაშიც შეიძლება 20-25 წლის საქმის გაკეთება. მაგალითად ზვიად გამსახურდიამ და მისმა ეროვნულმა ხელისუფლებამ, რომლის წევრიც იყო 26 წლის პრეფექტი ზვიად ძიძიგური, მოახერხა და ზუსტად 3 კვირაში გადაკიდა ერთმანეთს ქართველები.
რა დრო გავიდა... ახლა, მოგონებებში გადავვარდი, ზვიადისტები გამახსენდა და სჯობს დროზე შევეშვა წერას. კარგად იყავით, მეგობრებო. არ დაგავიწყდეთ, ვისი გორისა ხართ. ნუ გავაცინებთ მტერს, ამსათვის ”ქლაბ შოუ” არსებობს.