შენ სამშობლოში შენი ოჯახის დესპანი უნდა იყო და სამშობლოს გარეთ - შენი ერის დესპანი, რადგან შენი საქციელი შინ, შენი ოჯახის სახეა და გარეთ - შენი ერის! ...
[დიტო გელოვანი: ის, რაც ხდებოდა წინა კვირაში. გაზეთი ”ვერსია”] გასულ კვირაში სრულიად უსარგებლო საკანონმდებლო ორგანოში (რომელიც ორგანო კი არის, მაგრამ კანონმდებლობისა არაფერი ეტყობა) მივიდა სრულიად უსარგებლო პრეზიდენტი და წარმოთქვა სრულიად უსარგებლო სიტყვა. ამჯერად, თავს არ შეგაწყენთ ციტატებით და მხოლოდ ნიუსების სათაურებს შემოგთავაზებთ:
1. ”მიხეილ სააკაშვილი - საქართველო იქნება მთლიანი და აფხაზეთი და ცხინვალი ისევ დაუბრუნდებიან დედა-სამშობლოს”; 2. ”მიხეილ სააკაშვილი - დასაქმების საკითხში ცენტრალური როლი ქართულ ბიზნესს ეკუთვნის”; 3. ”წეროვანში მდებარე პრეზიდენტის რეზიდენცია საბავშვო ბაღად გადაკეთდება და დევნილებს გადაეცემა”; 4. ”მარტიდან ახალი სამთავრობო პროგრამა - ”ფული ყველა სოფელს” ამოქმედდება”; 5. ”მიხეილ სააკაშვილი - გამიხარდება, რომ საქართველოში მედია იყოს უფრო კომპეტენტური და უფრო თავისუფალიც”; 6. ”მიხეილ სააკაშვილი მზადყოფნას გამოთქვამს ქართველ ბიზნესმენებთან ნათესაური კავშირები დაამყაროს”.
ჩემი ღრმა რწმენით, მეტი არც მოეთხოვება კაცს, რომელმაც უმრავლესობად ეკა ხერხეულიძე დანიშნა, უმცირესობად - მაგდა ანიკაშვილი, საკუთარი ადმინისტრაციის უფროსად - ეკა შარაშიძე, ჩეხეთში ელჩად - ნინო ნაკაშიძე, უშიშროების საბჭოს მდივნად - ეკა ტყეშელაშვილი... ჰო - გურამ დონაძე დამავიწყდა. მოკლედ, საქათმეში შეპარულა მელა. მელა-მგელა, მელია-მგელია, მელაკუდა-მგელაკუდა. მელი-მგელი... არა აქვს მნიშვნელობა. მთავარი ის არის, რომ ”მიხეილ სააკაშვილი მზადყოფნას გამოთქვამს ქართველ ბიზნესმენებთან ნათესაური კავშირები დაამყაროს”.
შვილებს მოვუნათლავო - თქვა მიშამ, მაგრამ უკვე გვიანია. მეექვსე წელია, რაც მიხეილ სააკაშვილი ერთდროულად არის ქართული ბიზნესის მამინაცვალიც, სიძეც და უძღები შვილიც. ანუ, სხვანაირად რომ ვთქვათ - მურტალი ნათესავი. მეტი რაღა უნდა?! ალბათ, ნათლობაში მოლხენა და შემდეგ, როცა გაუჭირდება, დანამუსება - ნათელმირონობა გვაკავშირებს და უარს ნუ მეტყვითო. ყველამ იცის, რომ გაუჭირდება და ისიც ყველამ იცის, რასაც მოსთხოვს.
ისე, ახლაც მაგრად უჭირს, მაგრამ არ მეცოდება, რადგან ”გაუხარდება, თუ საქართველოში მედია იქნება ”უფრო კომპეტენტური და უფრო თავისუფალიც”. შეუძლებელია, იყო ეკა კვესიტაძეზე უფრო კომპეტენტური და წარმოუდგენელია, იყო ”საზოგადოებრივ მაუწყებელზე” უფრო თავისუფალი.
არ მეცოდება, რადგან გვატყუებს, თითქოს ”დასაქმებაში მთავარი როლი ქართულ ბიზნესს ეკუთვნის”. მე კი მგონია, რომ მთავარი დამსაქმებელი თვითონ არის. ეკა ხერხეულიძე უმრავლესობად დაასაქმა, მაგდა ანიკაშვილი - უმცირესობად, მაია ნადირაძე - სემეკის რაღაცად, მეგი გოცირიძე - რაღაცის ვიღაცად და... კინაღამ გურამ დონაძე დამავიწყდა. გურამ დონაძე ვიღაცის რაღაცად არის დასაქმებული. ქვეყანა დასაქმებული არ არის. ქვეყანა არის მოსაქმებული.
ის, კიდევ - ”მარტიდან ახალი სამთავრობო პროგრამა ”ფული ყველა სოფელს” ამოქმედდება”. რას არ მოიგონებს ხოლმე ეს ბიჭი! 50-დღიანი განვითარება დასრულდა, 500-დღიანი განვითარება ძალას იკრებს და თითქოს ეს არ გვყოფნიდაო, მარტიდან ”ფული ყველა სოფელს” ამოქმედდება. რომ ამბობენ, უბედურება მარტო არ მოდისო, თურმე მართალი ყოფილა. ”ფული ყველა სოფელს”, თუ ”ფული ყველა სოფლელ ”ნაციონალს”?
იდეები არის. საჭიროა ფული. ფულს ნათლიმამა და ნათლიდედა ბიზნესმენები გამოვლენ, მათ დაეხმარებათ მიშა ნათლია. დაეხმარება ასე: გაიყიდება ზუგდიდისა და ბათუმის რეზიდენციები, წეროვანში მდებარე პრეზიდენტის რეზიდენცია გადაკეთდება საბავშვო ბაღად და გადაეცეს წეროვანში ჩასახლებულ დევნილებს. ასევე, როგორც მიშამ თქვა, ”სანამ მოსახლეობა ქამრების შემოჭერას დაიწყებს, მანამდე ეს საქართველოს მთავრობამ უნდა გააკეთოს”.
მინდა გითხრათ, რომ მოსახლეობას დიდი ხანია, რაც ქამარი აქვს შემოჭერილი, რადგან ორი რამის ეშინია - არ ჩაძვრეს შარვალი და მთავრობამ არ გააუპატიუროს. თუმცა, მთავრობა რისი მთავრობაა, თუ გამოსავალი არ მონახა?! მთავრობის განკარგულებაშია უამრავი მოძალადე სტრუქტურა, რომლებსაც მოფერებით ძალოვან სტრუქტურებს უწოდებენ.
შევეშვათ პრეზიდენტს და გადავიდეთ მთავრობაზე. საქართველოს მთავრობაში ეპოქალური მოვლენა მოხდა. როგორც იცით, თავის დროზე, როდესაც მთვარეზე ადამიანის გავლა-გამოვლას კომენტარს უკეთებდა, ნილ არმსტრონგმა თქვა: ”ეს არის ადამიანის პატარა ნაბიჯი, მაგრამ კაცობრიობის უზარმაზარი ნახტომი”-ო. ჰოდა, როდესაც თემურ იაკობაშვილი (იცოცხლე, გვარი კი აქვს კარგი!) მაშინ მივხვდი, რომ მოხდა რაღაც ”იზ რიადა ვონ ვიხაძიაშჩი”, რომელმაც შეძრა მსოფლიო თუ არა, ყოველ შემთხვევაში დედამიწის ყველა ცხელი წერტილი მაინც. მაშინ გავიფიქრე: ”ჩვენი საუკუნე გიცავს უახლესი”.
თემურ იაკობაშვილი ვიცე-პრემიერად დაინიშნა და როგორც ახლადგამომცხვარმა, ახლადმოხარშულმა და ახლად შემწვარ-მოხრაკულმა ვიცე-პრემიერმა ხაზგასმით აღნიშნა, ვიცე პრემიერად დანიშვნა ხაზს უსვამს საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენის მნიშვნელობასო. მე კი მგონია, რომ ეს ხაზს უსვამს ეგზიტპოლების მნიშვნელობას.
შემდეგ, იაკობაშვილმა ისეთი რამ განაცხადა, ყურებს არ დავუჯერე, ინტერნეტს ვეცი და რამდენჯერმე მოვისმინე ერთი და იგივე. მოკლედ, დაახლოებით ასე თქვა: ”აფხაზეთი უნდა გამოცხადდეს. იქ არ უნდა იმყოფებოდნენ რუსეთის შეიარაღებული ქვედანაყოფები, აფხაზური სამხედრო ფორმირებები და ჩვენც მზად ვართ, რომ აფხაზეთში არ შევიყვანოთ ჩვენი ჯარი”.
რამდენი ხანია რადიო-105-ის ”აუ, ქალბატონო, დავაი, რა” არ გამხსენებია და ახლა გამახსენდა, ოღონდ, ცოტათი გადავაკეთებ - აუ, ვაჟბატონო, დავაი, რა!!!
მერმე, ვიცე-პრემიერობით აჟიტირებული ”მისტერ ეგზიტპოლი 2008” დამშვიდდა და საქმეს შეუდგა - ეუთო-ს ორი დამკვირვებლის გატაცებას აღმაშფოთებელი ფაქტი უწოდა, აგვისტოს მოვლენების საერთაშორისო კომისიის რამდენიმე წევრის ობიექტურობაში ეჭვი შეიტანა... ანუ, რეინტეგრაციის გზაზე რამდენიმე ნაბიჯი გადადგა და უზარმაზარი ნახტომისთვის მოემზადა. ქამარი შემოიჭირა თვითონ და ქამარი შემოუჭირა რეინტეგრაციის უწყებაში ინტეგრირებულ ჩინოვნიკებს. ეს უკანასკნელები ”იაკობს მონარქიდან” ”ნესკაფე გოლდზე” გადავიდნენ და ”ბელამორკანალი” აახრჩოლეს. ”უარი ვთქვით ახალი ავტომობილების ყიდვაზე და სხვა ზედმეტ ხარჯებზე, რადგან მიგვაჩნია, რომ არსებულ სიტუაციაში ფუფუნებაზე საუბარი უხერხულია”, - განაცხადა თეიმურაზ-ვიცე-პრემიერმა (იაკობაშვილმა).
დიახ, მართლაც, ეს ბოლო რამდენიმე თვეა, ისეთი სიტუაცია შეიქმნა, რომ მთავრობა და პარტია თავს ფუფუნების უფლებას ვეღარ აძლევენ. აფსუს, რა კარგი სიტუაცია იყო შარშან, შარშანწინ, იმის წინ ამ დროს... აფსუს!!!
აფსუს, რა დრო იყო - ვფანტავდით ფულს და ვფანტავდით ცელოფანის პარკებს. ახლა კი, ჩვენ ვიწვნიეთ უფულობა, გოგა ხაჩიძემ კი იწვნია პოლიეთილენი. ”სამინისტრო განაგრძობს პოლიეთიელენით დაბინძურებული ტერიტორიების დასუფთავებას. ამჯერად პოლიეთილენის პაკეტებისგან მეტეხის მიმდებარე ტეროტორიაზე, მდინარე მტკვარის მონაკვეთი გაიწმინდება” - ”გამახარა ”ინტერპრესნიუსმა” (ვიცოდი, რომ იმ დღეს რაღაც გამიხარდებოდა). თბილისს და მტკვარს ნახმარი პრეზერვატივებისგან მომავალი თაობები გაწმენდენ. გასულ კვირაში მიშამ სამტრედიაში დიდი ხიდი გახსნა. ასე რომ, მომავალ თაობებს სამტრედიაშიც ბევრი საქმე დახვდებათ.
გასულ კვირაში თავი გამოიდო კობა სუბელიანმა. სხვისი BMW-ების მოყვარული მინისტრი კოდაში დევნილებს ესტუმრა და დიდის ამბით აცნობა, რომ დაზარალებულ მოსახლეობას სახელმწიფო ტექნიკური აღჭურვილობით, საწვავითა და სათესლე მასალით დაეხმარება. სათესლე მასალით დახმარება, ალბათ, დევნილებთან ჩინოვნიკებისა და პარტიულ-სამეურნეო მუშაკების ხშირ სტუმრობას გულისხმობს.
იყო ასეთი ამბავიც: ”ამერიკა-საქართველოს საკანონმდებლო ორგანოებს შორის თანამშრომლობის განმტკიცების მიზნით ვიცე-სპიკერმა გიგი წერეთელმა კონგრესმენ ალისონ შვარცს ყოველწლიური ერთობლივი საპარლამენტო კონფერენციის დაარსება შესთავაზა”.
როგორ ფიქრობთ, რა იგულისხმება ამ შეთავაზებაში? გეტყვით, მე რას ვფიქრობ. იგულისხმება ბარბექიუ და კალიფორნიული ღვინოები - როცა გიგი ამერიკაში ჩავა და, გიტარა და ჩქარი ტაში - როცა ამერიკელები საპასუხო ვიზიტით გიგის ეწვევიან. ეტყობა, გიგი წერეთელი ქამრის შემოჭერას არ აპირებს. ბოლო-ბოლო სპორტულებს ჩაიცმევს და იტყვის, სად მაქვს ქამარი, მე საწყალსო.
საწყალმა და დაღლილმა ზურაბ ნოღაიდელმა „რია ნოვოსტის” ოფისში გამართა ვიდეოპრესკონფერენცია თბილისი-მოსკოვი, რომლის კოდური სახელწოდება იყო „საქართველოს ექსპრემიერ-მინისტრი ზურაბ ნოღაიდელი ბრალს სდებს”. საინტერესოა, რომ ბრალი არავისთვის დაუდია. დაღლილი იყო. როცა ჰკითხეს, ჰა, ბიჭო, როგორ გესახება საქართველოს ტერიტორიული მოწყობის საკითხიო, ხისტმა ზურაბამ თავისი ოცნების ტერიტორიულ მოწყობად ფედერალიზმი დაასახელა. როდის აქეთ? არა, გეკითხებით, როდის აქეთ! თუმცა, სადაც გიორგი თარგამაძის ქრისტიანული დემოკრატია, იქვე - ნოღაიდელის ფედერალიზმი და ნინო ბურჯანაძის ოპოზიციონერობა.
ნინო ”როგორც სურათი” (ნინკა კაკ კარწინკა) ჰაიდი ტალიავინს შეხვდა და თავი ისე ეჭირა, როგორც ოპოზიციის სახეს. ბევრი რომ არ გავაგრძელოთ, ნინო ბურჯანაძემ შეხვედრაზე განაცხადა, რომ ეს იყო კარგად დაგეგმილი პროვოკაცია, რომელსაც სამწუხაროდ წამოეგო საქართველოს ხელისუფლება. ნუ, ახლა... ზოგი პროვოკაციას ეგება, ზოგიც - საყურეებზეა წამოგებული და თავს შესანიშნავად გრძნობს.
თავს შესანიშნავად გრძნობს დავით ბაქრაძე, რომელსაც აგვისტოში შეშინებული თაგვის ფერი ედო. დადის კარდაკარ და ეცნობა უმწეო ოჯახების ცხოვრებას, დადის და ოპტიმიზმს თესავს. ვინც ოპტიმიზმს დათესავს, ოპტიმიზმს მოიმკის. ბაქრაძეE ყოველთვის ოპტიმისტი იქნება. ამბობენ, რომ პესიმისტი არის კარგად ინფორმირებული ოპტიმისტი. ვერავინ დამაჯერებს, რომ ბაქრაძე ცუდად არის ინფორმირებული. ზნაჩიტ, ბუდე აქვს.
”სოციალურად დაუცველი ადამიანები უკეთესად უნდა ცხოვრობდნენ. მათ შორის, ბუნებრივია, პირველ რიგში დევნილები, რადგან მათ წინაშე ქართული სახელმწიფო ვალშია”, - თქვა ბაქრაძემ. ეს ის შემთხვევაა, როცა სახელმწიფო ვართ ჩვენ, ყველა - უბრალო მოქალაქეები. სხვა შემთხვევებში სახელმწიფო არის მე-17 საუკუნის საფრანგეთში - ლუდოვიკო მეთოთხმეტე, 21-ე საუკუნის საქართველოში - მიშა სააკაშვილი.
21-ე საუკუნის საქართველოში პარლამენტის დეპუტატია ჯონდი ბაღათურია. როცა მიშა პარლამენტში სიტყვით გამოდიოდა, ჯონდიმ სხდომა დატოვა, რატომ სიტყით გამოსვლის უფლება არ მომეცითო. ხელფასს აძლევენ, პრემიას აძლევენ, პენსიას მისცემენ. ხომ ეს უნდოდა? რომ ამბობენ, მადა ჭამაში მოდისო, თურმე მართალი ყოფილა. ჯონდი ისე გაცხარდა, რომ გოგა ხაჩიძის იმპიჩმენტის პროცედურა წამოიწყო. თავიდან ”ყაზტრანსგაზის” წინააღმდეგ ბრძოლას აპირებდა, მაგრამ ლეიბორისტებმა დაასწრეს. შემდეგ, ”თელასის” წინააღმდეგ უნდოდა რაღაცის თქმა, მაგრამ აქაც ლეიბორისტებმა იმარჯვეს. პენსიების მომატებაზე რაღაცის თქმა გადაწყვიტა, მაგრამ აღმოჩნდა, რომ ამ თემის მონოპოლიზირებაც ლეიბორისტებს მოეხდინათ. ჰოდა, ჯონდი ადგა და გოგა ხაჩიძეს დაესხა თავს.
ზვიად ძიძიგური თავს დაესხა ხელისუფლებას. ძიძგურის თქმით, ”მეორე არხთან” დაკავშირებით პარტიამ ჩაატარა მოკვლევა და გაარკვია, რომ ხელისუფლების მხრიდან ”მეორე არხის” რეორგანიზაციის საკითხი კლასიკური ტყუილი იყო: ”კონსერვატიული პარტია” მოითხოვს, გადაეცეს მათ ”მეორე არხი” ისეთ მდგომარეობაში და ისეთი ტექნიკური საშუალებებით, როგორიც დღეს არსებობს. ”ვიდრე ”მეორე არხი” ”ბი-ბი-სი”-ს სტანდარტებს მიუახლოვდება, მანამდეც არის შესაძლებელი, იმუშაოს და ეთერში გაუშვას მართალი სიტყვა”.
ხალხი დარბის, ჩალიჩობს, სესხულობს ფულს, ყიდულობს სიხშირეს, ლიცენზიას, აპარატურას, ქირაობს სტუდიას... ძიძიგურს ყველაფერი მზამზარეული უნდა. ეგრე სად არის?!
ეგრე რომ არ არის, ამიტომ მინდა ვუთხრა ზვიად ძიძიგურს, რომ სანამ მისი კონსერვატიული პარტია ინგლისის კონსერვატორული პარტიის სტანდარტებს არ მიუახლოვდება, ტელევიზიაზე ოცნებას თავი დაანებოს. იმ დროისთვის სამტრედიის პრეფექტ ზვიად ძიძიგურის სათაყვანო პირველი ლედი, მანანა არჩვაძე მარგარეტ ტეტჩერის პოლიტიკური კულტურის დონეზე გავა.
გია თორთლაძე ახალ სიმაღლეებზე ახალი ტრავერსით გადის. თორთლაძე გამოდის ინიციატივით, რომ ”შეიქმნას პრესის სახლი, რომლებშიც განთავსდებიან ის საინფორმაციო საშუალებები, რომლებსაც გარკვეული პრობლემები აქვთ”. მხატვრის სახლი, კომპოზიტორთა სახლი, მწერალთა სახლი... ასეთი სახლები იმ მწერლებს, მხატვრებს და კომპოზიტორებს სჭირდებათ, რომლებიც არ წერენ და არ ხატავენ. ასეთი მწერლები, მხატვრები და კომპოზიტორები სჭირდება ხელისუფლებას. ასეთებს ხელისუფლება უგზავნის ინდაურებს და სამაგიეროდ დითირამბებს იღებს.
მთელი სერიოზულობით ვეუბნები თორთლაძეს: ისეთ სახელმწიფოში, როგორიც საქართველოა, ისეთ საინფორმაციო საშუალებას, რომელსაც არ აქვს არანაირი პრიობლემა, ასი თავით სჯობს ისეთი საინფორმაციო საშუალება, რომელსაც ”გარკვეული პრობლემები” გააჩნია.
სჯობს, თორთლაძე დაეტიოს!!! და, მეც, დროა, ჩავეტიო იმ ერთ საგაზეთო გვერდში, რომელსაც თავაზიანად მითმობს ”ვერსია” ყოველ ორშაბათს. მაგრამ, სანამ დაგემშვიდობებოდეთ, მინდა, რომ კულტურაზეც ვთქვა რამდენიმე სიტყვა.
როდესაც მიშა პარლამენტში სიტყვით გამოდიოდა, გიორგი თარგამაძე იჯდა და ღიღინებდა: ”არ წახვიდე თორემ ვიცი სხვა მოვა, იმ სხვასთანაც ყველაფერი გამოვა”. ნინო ჩხეიძის უკვდავ სტრიქონებს თარგამაძე მაშინ ღიღინებდა, როცა მიშამ თქვა: ”აფხაზეთს მართავენ კანონიერი ქურდები. კოკოითიმ კი ჯერ ქურდობა ვერ მოახერხა”. მიშამ კოკოითი არაქურდად მოსვა - თავში ჩაარტყა.