შენ სამშობლოში შენი ოჯახის დესპანი უნდა იყო და სამშობლოს გარეთ - შენი ერის დესპანი, რადგან შენი საქციელი შინ, შენი ოჯახის სახეა და გარეთ - შენი ერის! ...
[დიტო გელოვანი. ის, რაც ხდებოდა წინა კვირაში ”ვერსია”]
მაშინ, აბა, კეჟერაძე, ერთ დამატებით კითხვას მოგცემო. რა უნდა მექნა, მივაჩერდი სახეში... გადმოიღო თაროდან ერთი სქელი წიგნი, გადაშალა შუაზე და მითხრა: აბა, კარგად დააკვირდი და მითხარი, ქალია თუ კაციო, მოსაფიქრებლად ორ წუთს გაძლევო - და წარწერას ხელი დააფარა. ვუყურებ სურათს - ვიღაცაა დახატული, წვერები აქვს გულამდე, თავი აქვს მოტიტვლებული, სათვალეშია. დავფიქრდი... ვფიქრობ ახლა, კაცი რომ იყოს, ამას რა გამოცნობა უნდა და თანაც ჩაჯინებულია ჩემზე მასწავლებელი და ასეთ ადვილ კითხვას არ დამისვამდა და... ქალია-მეთქი. რა გაეხარდა! - შე სულელოო, მითხრა, სად გაგიგია ქალი და ამხელა წვერ-ულვაშიო - და კალმისტარს წაატანა ხელი. აბა, ესაა - პირდაპირობა რომ გამომეჩინა, ხომ ავცდებოდი მაშინ საშემოდგომოს?
(გურამ დოჩანაშვილი, ”იგი სიყვარულისთვის იყო გაჩენილი, ანუ გრიშა და მთავარი”)
ის დროა, რომ ყველამ გამოვიჩინოთ პირდაპირობა, გავუხვიოთ, გამოვუხვიოთ, უხვად მიუხვ-მოვუხვიოთ, გადავახტეთ ერთ გადაბრუნებულ ურემს, მეორეს, მესამეს... განვსაზღვროთ აზიმუტი, გრძედი, განედი... მოკლედ, დროა დავთანხმდეთ საშემოდგომოს, თორემ საზაფხულოდ ნამდვილად სუნი აგვივა.
თქვენი არ ვიცი და მე ერთი სამწუხარო ტენდენცია აღმოვაჩინე. კერძოდ, რაც დრო გადის, უკანა პლანზე გადადის ტერიტორიული მთლიანობის, ადმინისტრაციული მოწყობის, სასამართმოსა და მედიის თავისუფლების, დასაქმების და სხვა საჭირბოროტო და საგრიპკეთილო საკითხები. გადადის კი არა და, გადავიდა და ეგ არის. დღეს ორი რამ არის მთავარი - მიხეილ სააკაშვილის გადადგომა და ბიოტუალეტები. ერთი-ორი კვირაც და, აღარც მიშას გადადგომას მოითხოვენ და დარჩება მხოლოდ ბიოტუალეტების დადგმის საკითხი. ყველაფერი კი იმით დასრულდება, რომ აქციების ორგანიზატორებს უბრალო ტუალეტები გაუხდებათ სახვეწარი.
მოხდება შეთანხმება: ხელისუფლება რუსთაველზე დაამონტაჟებს ერთ ბიოტუალეტს (ტრიბუნასთან, ლიდერებისთვის) და ორ ჩვეულებრივ ტუალეტს. სამაგიეროდ, ოპოზიცია აიღებს ვალდებულებას, რომ ნაგავი დაყაროს არა თბილისის მერიასთან, არამედ რომელიმე მეორეხარისხოვან დაწესებულებასთან. მაგალითად - ეკონომიკური განვითარების სამინისტროსთან.
ყველანი იტყვიან, რომ გადამწყვეტ მომენტში ქართულმა პოლიტიკურმა სპექტრმა გამოამჟღავნა კომპრომისზე წასვლის უნარი, სემნები იტყვის რომ ქართველმა ხალხმა ჩააბარა დემოკრატიის გამოცდა, ხოლო მიშას გაუკვირდება: ”სად არიან კობა ბექაური, მაია ნადირაძე, ნოდარ გრიგალაშვილი და სხვები? სასწრაფოდ მომიყვანეთ და მიაგეთ შესაბამისი პატივი”. ჰოდა, დავბრუნდებით 2003 წლის ნოემბერში. მანამდე კი...
მანამდე, გასულ კვირაში ოპოზიციამ მეტად ორიგინალური რამ მოიფიქრა - კანალიზაციის ჭას თავსახური მოხადა და ზედ ჩეჩმა შემოდგა, ხოლო ნაციონალები და მათი სენტიმენტალური თანამოაზრეები (თუ შეიძლება, რომ ამ უაზრო ხალხს თანამოაზრეები ეწოდოთ) ერთხმად გაიძახოდნენ, რომ საქართველო 90-იან წლებში ბრუნდება, ანუ მიშა ისევ შევარდნაძის მაძღარ-უძღები შვილი გახდება, ხოლო ჩვენ ისევ ”მაგნას” და ”80”-ს მოვწევთ.
არ მინდა 90-იანები, მაგრამ არ მინდა მიშა-ნაციონალები და არ მინდა საგარეო საქმეთა მინისტრი თეო ტლაშაძე, შინაგან საქმეთა მინისტრი ზვიად ძიძიგური, ჯანდაცვის მინისტრი გოგა ხაინდრავა, კულტურის მინისტრი ირმა სოხაძე და პირველი არხის დირექტორი მარინა ვეკუა. არ მინდა პრეზიდენტი ბურჯანაძე (მამა ენაცვალოს), ეკონომიკის მინისტრი - ასევე ბურჯანაძე (მამა) და საზღვრების მინისტრი ბიწაძე-ბურჯანაძისა.
კომპრომისი ვახსენე და, მგონი საქმე მართლა მაქეთკენ მიდის. ამის პირველი ნიშანია მიტინგზე ”საზოგადოებისთვის ცნობილი სახეების” გამოჩენა. გამოჩენა კი არა, ერთი სამიტინგო დღე მთლიანად მათ დაეთმოთ. ტრიბუნაზე ერთმანეთს ცვლიდნენ პოეტები, კომპოზიტორები, მწერლები, რეჟისორები, სპორტსმენები... უკვე მრავალი წელია ეს ადამიანები ტრიბუნაზე ერთმანეთს ცვლიან და უკვე მრავალი წელია, არაფერი იცვლება. ერთადერთი, რაც შეიცვალა, არის ის, რომ გაზეთმა ”შანსმა” შეიცვალა ოფისი და ერთ-ერთ საკანში განთავსდა.
მომიტინგეებს მიმართა გაზეთ ”შანსის” რედაქტორმა ბონდო ქურდაძემ. მისი განცხადებით, გამოვიდა ”შანსის” ნომერი და გაზეთი ფუნქციონირებს ქაშუეთის წინ მდგარ ერთ-ერთ საკანში. ”ეს არ არის არც ხელისუფლების და არც ოპოზიციის გაზეთი. ეს არის თქვენი გაზეთი, სადაც იბეჭდება თქვენი წერილები და ჩვენ ამ გაზეთს უფასოდ დაგირიგებთ”.
სეირი ის იქნება, თუ ცისფერი გალერეის წინ მდგომ რომელიმე საკანში ტელეკომპანია ”მე-9 არხი” განთავსდება. საკნები დანომრილია, წესით ტუალეტს უნდა ეწეროს ”საკანი №00”.
საქართველოს მხოლოდ სიყვარული თუ გადაარჩენს. ერთმანეთს უნდა ვუჩვენოთ სიყვარულის მაგალითი. ნინო ბურჯანაძეს ძალიან უყვარს საკუთარი მეუღლე და მის საპატივცემულოდ ასეთი რამ თქვა: „რუსეთის სასაზღვრო ჯარები აფხაზეთსა და ცხინვალში არ იქნებოდნენ, რომ არა სააკაშვილი”.
მოგეხსენებათ, ბადრი ბიწაძე საზღვრების სპეციალისტია. ვისაც არ სჯერა, მას ასეთ ნიუსს ვთავაზობ: ”დაახლოებით ერთ საათს გაგრძელდა შეხვედრა სამხერთ კავკასიაში ევროკავშირის წარმომადგენელ პიტერ სემნებისა და სასაზღვრო უსაფრთხოების და მიგრაციის კვლევითი ცენტრის ხელმძღვანელ ბადრი ბიწაძეს შორის. შეხვედრა ევროკომისიის წარმომადგენლობაში გაიმართა”. და ველი, როდის შეხვდებიან ერთმანეთს პიტერ სემნები და პურპროდუქტების ხარისხის კვლევით ცენტრის ხელმძღვანელი ანზორ ბურჯანაძე. ისე, ჩვენში დარჩეს, ანჯელინა ჯოლის მშვენიერი ხორბლისფერი კანი აქვს და ანზორა ძიამ სადმე ხომ არ იმამაძაღლა? ეს - ჩვენში დარჩეს.
ზუსტად არ მახსოვს, ნაპოლეონმა თქვა თუ კეზერაშვილმა - მამაძაღლობიდან გმირობამდე ერთი ნაბიჯიაო... გასულ კვირაში შალვა ნათელაშვილს გმირული ეპოპეა გადახდა თავს. შალვა თბილისის ზღვაზე ყოფილა, სადაც მისთვის ალყა შემოურტყამს 20 კბილებამდე და ფრჩხილებამდე შეიარაღებულ პირს. ”მას შემდეგ რაც შალვა ნათელაშვილმა დაასახელა თავისი ვინაობა, თავდამსხმელებმა პასუხად საბრძოლო მდგომარეობაში მოიყვანეს ავტომატური ცეცხლსასროლი იარაღები, ადგილი ჰქონდა გასროლის მცდელობასაც, რაც არ განხორციელდა პირადი დაცვის სინქრონული მოქმედების, თანხმლებ პირთა სიმრავლისა და ბედნიერი შემთხვევის გამო”, - ნათქვამია ლეიბორისტების პრესსამსახურის მიერ გავრცელებულ ინფორმაციაში.
ნუ იცინით, თორემ უფრო მაგარი რამე გამოგრჩებათ, აი ეს: ”ლეიბორისტული პარტია აღნიშნულს აფასებს როგორც საქართველოს ხელისუფლების მორიგ აშკარა, თავხედურ ტერორისტულ აქტს, რომელის განხორციელებასაც შეეძლო ქვეყნისთვის უმძიმესი შედეგები მოეტანა”.
სულ იმას გავიძახით, ხუმრობა იქით იყოსო, მაგრამ ხუმრობა სულ აქეთ არის. ჩემი ნება რომ იყოს, ”ფანტას” რეკლამებში (”გაიზიარეთ მხიარულება”) მხოლოდ ლეიბორისტული პარტიის წევრებს გადავიღებდი. ეგ არის, რომ ნათელაშვილს ამ მხრივ და მრავალმხრივ კონკურენციას უწევს კაცი, რომელსაც კისერზე რუსეთი აზის, ხოლო ზურგზე - გერმანელი მასაჟისტი. მიშამ გასულ კვირაში ერთი მაგრად იხუმრა - ქარელში ჩავიდა, ტიტვინიძეების ოჯახს ესტუმრა, ტყემლის ტოტზე დაჯდა და ვაშლის ექსპორტზე ისაუბრა. საუბარი შეეხო ვაშლის ახალი ჯიშების გავრცელებას საქართველოში და საზღვარგარეთ ქართული პროდუქტის ექსპორტს. მიშა, უუუუუ!!!
„ჩვენ, რეალურად, მოვითავეთ ომი, ახლა წყლის პრობლემას ვწყვტთ, გადავლახავთ ეკონომიკურ კრიზისსაც. პროდუქციის გასაღების ბაზრების საკითხი კი, შარშანდელთან შედარებით, ბევრად უკეთესია”, - აღნიშნა სააკაშვილმა. ომი მოუთავებია ”რეალურად” და ახლა ”წყლის პრობლემებს წყვეტს”. მიშა, ოეეეე!!! მიშააა!!!
მიშა ტყემალზე იჯდა-მეთქი და მიშამ, წყლის პრობლემებს ვწყვეტო. ოპოზიციას, მეტადრე კი მის ახალგაზრდულ ნაწილს, ტყემალზე რაღაც გაახსენდათ და წყლის პრობლემებზე თავში ორიგინალური იდეა მოუვიდათ. ”საზოგადოებრივ მაუწყებელთან” ”კვერცხების აქცია” გაიმართა. სტუდენტური ალიანსის წევრებმა განაცხადეს, რომ ლევან ყუბანეიშვილი ფურთხის ღირსია და ამის ნიშნად ”საზოგადოებრივი მაუწყებლის” შესასვლელ კარებს კვერცხები დაუშინეს.
თუ ფურთხის ღირსია, წესით, უნდა ეფურთხებინათ, მაგრამ ფურთხებაში გია ბუღაძე სამხატვრო აკადემიის დიპლომს იძლევა, სტუდენტური ალიანსის წევრებს კი გია ბუღაძისგან არც დიპლომები უნდათ და არც სერთიფიკატები. თან, ”წყლის პრობლემებთან” კვერცხები უფრო ახლოა ვიდრე ფურთხი.
ამის შემდეგ ”თანასწორობის ინსტიტუტმა” (ოღონდ, ”თავისუფლების ინსტიტუტს ნუ გაუთანასწორდებიან...) ახალი აქცია დაგეგმა: როგორც ”ინტერპრესნიუსს” ”თანასწორობის ინსტიტუტის” წარმომადგენლებმა განუმარტეს, ისინი აქციით გამოეხმაურებიან ვასილ სანოძის ქმედებას, რომელმაც 9 აპრილის ქუჩაზე მდებარე ყოფილი უშიშროების სამინისტროს შენობის აივნიდან აქციის მონაწილეებს წყლით სავსე პარკი ესროლა.
მათი თქმით, აღნიშნულ შენობასთან მიიტანენ სტენდს, სადაც გამოკრული იქნება როგორც ვასილ სანოძის, ისე სხვა „დამნაშავე სამართალდამცველების” სურათები; ასევე, მიიტანენ წყლით სავსე ჭურჭელს და შენობას წყალს მიასხამენ”. ეს იყო გეგმა. მერე რა მოხდა, არ ვიცი.
ტყემლები, წყლები, კვერცხები... ტუალეტები... ბექაურები და წიკლაურები... ბექაურ in USSR.
”დიალოგი ხელისუფლებასთან იმ პარტიებმა უნდა აწარმოონ, რომლებიც ქუჩაში არიან” - თქვა ზურაბ ნოღაიდელმა და ბარსელონაში წავიდა, როგორც თვითონ განაცხადა - დიასპორასთან შესახვედრად. ერთი დღით ბარსელონაში ჩამაგდო და, ჯანდაბას, ნოღაიდელს დაღლილ-დამაშვრალი ფიზიონომიის ხილვასაც გავუძლებდი.
”პარლამენტის თავმჯდომარე დავით ბაქრაძე იმედოვნებს, რომ პირველი არხის ჟურნალისტები ზეწოლას გაუძლებენ და ისევე პატიოსნად გააგრძელებენ თავიანთი პროფესიული მოვალეობის შესრულებას, როგორც ამას დღემდე ახერხებდნენ” - რას არ წაიკითხავს კაცი! რა თქმა უნდა, გაუძლებენ. ამ დროს ბაქრაძეს სახეზე ედება შეშინებული თაგვის ფერი და მტრის მოსაგერიებლად ხელში ეჭირება ჩანგალი და სუფრის კოვზი. კინაღამ სკამიდან გადმოვარდება, როგორც მაშინ, როცა საქართველო თან ტერიტორიებს კარგავდა და თან იმარჯვებდა.
მაშინ მალხაზ აკიშბაია ბათუმში იყო. გასულ კვირაში, აკიშბაიამ, კოდორში რომ არ ავიდა, ის დანაშაული სრულად გამოისყიდა იმით, რომ ავიდა ბაგებში და ხანძრით დაზარალებული დევნილები მოინახულა. როგორც აკიშბაიამ განაცხადა, დაზარალებულებს კომპენსაციის სახით ათასლარიანი დახმარება გადაეცემათ, ხოლო მსუბუქად დაზიანებული საცხოვრებელი ბინების ბინადრებს - ხუთასი ლარი.
მერე იტყვიან, მთავრობა ხალხზე არ ზრუნავსო... აი, ხალხზე ზრუნვის კიდევ ერთი მაგალითი - საქართველოში იაპონიის საელჩო გაიხსნა. გაიმართა ოფიციალური მიღება, რომელსაც შეშინებული თაგვის ფერი დავით ბაქრაძე და კარგად ნაკვები სპარსული კატის ფერი გრიგოლ ვაშაძე ესწრებოდნენ. ”ეს არის ქვეყანა, რომელიც დამოუკიდებლობის პირველი დღიდან ეხმარება საქართველოს” - ამაყობდა რუსეთის მოქალაქე სპარსული კატა.
იაპონიის საელჩოს გახსნა ახალ პერსპექტივებს უქადის ჩევნს ქვეყანას. აქედან გამომდინარე, გამორიცხული არ არის, რომ ევროპასთან ინტეგრაციის მინისტრი გია ბარამიძე ხვალ იაპონიასთან ინტეგრაციის მინისტრად მოგვევლინოს.
გიგი წერეთელი არ გამორიცხავს, რომ დიალოგი საპარლამენტო რესპუბლიკის შემოღების ან კოალიციური მთავრობის შესახებაც წარიმართოს. სადაც სამართელია, იქ გიგი წერეთელს არგამორიცხვის მინისტრი უნდა ერქვას. ”არ გამოვრიცხავ და არ გამოვრიცხავ, მთელი დღე არ გამოვრიცხავ, არ გამოვრიცხავ დღითა და ღამით” - აი, გიგი წერეთლის საყვარელი სიტყვები ფილმიდან ”ვერის უბნის მელოდიები”.
გოგა ხაინდრავა, არ გამორიცხავს კი არა, დარწმუნებულია, რომ საკნები საქართველოს რეგიონებშიც დაიდგმება. ხაინდრავას თქმით, პარლამენტის შენობის გვერდით დაიკიდება ბილბორდი, რომელზეც ქართულ და ინგლისურ ენებზე წარწერილი იქნება ”თავისუფლებისა და სამართლიანობის ქალაქი”.
ნაციონალებისა არ იყოს, ბილბორდებში და ლოზუნგებში გარკვეულ ნიჭს ოპოზიციაც ამჟღავნებს. იმ ბილბორდს აუცილებლად დაკიდებენ, მაგრამ საკითხავი ის არის, როცა მოვა დრო და მომენტი (და ჭკუას მაინც ვერ ისწავლის დომენტი), დაიკიდებენ თუ არა ბილბორდის ავტორები სხვის თავისუფლებას და საყოველთაო სამართლიანობას.
ისე, იმ საკნების დადგმას სჯობდა კარცერი-ლუქსები დაედგათ - რამეს წაიკითხავდნენ, ისწავლიდნენ... გავიფიქრე თუ არა, მაშინვე თვალში მომხვდა ნიუსი ”სტუდენტებს პოეტ დავით მაღრაძესთან შეხვედრისას პრობლემები შეექმნათ”. ანუ, სტუდენტებმა დავით მაღრაძესთან შეხვედრა გადაწყვიტეს, ანუ ცოდნის წყურვილი დიდია, ანუ კარცერ-ლუქსების აუცილებლობა მოიხსნა.
ცუდი ის, არის, რომ ”პრობლემები შეექმნათ”. შემდეგ, ნიუსში ვკითხულობთ: ”სტუდენტების თქმით, ამხელა პიროვნება შეხვედრის ჩასატარებლად სასადილოში შეგყავს, სამარცხვინო ფაქტია და ეს ჩირქს სცხებს მთლიანად ილია ჭავჭავაძის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რეპუტაციას”.
ამხელა პიროვნებაო... მაინც, რამხელა? ჰა? ჰა-მეთქი!!! ეგეთი ”ამხელა პიროვნებები” საქართველოში ვედრო აბაზად გვყავს, მაგრამ ”ილია ჭავჭავაძის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რეპუტაციას” ვინ ჩივის, მთლიანად სახელმწიფოებრიობის იდეაა ჩირქში ამოსვრილი.
სადაც ბონდო ქურდაძემ გაზეთის რედაქცია საკანში გამართა, სტუდენტებსაც შეეძლოთ მაღრაძეს საკანში შეხვედროდნენ. აბა, გიგი თევზაძის ნაწყალობევის დედა არ ვატირე?!
სანამ გოგა ხაინდრავა ქალაქს ბილბორდებით მოფენს, მანამდე საზოგადოებრივ მაუწყებელთან ოპოზიციამ ე.წ. სირცხვილის დაფა დადგა, სადაც არხის თანამშრომელბის ფოტოებს აკრავენ. დაფაზე უკვე არის ლევან გახელაძის, ლევან ყუბანეიშვილისა და ნინო ქაჯაიას ფოტოები.
ნინო ქაჯაიასთვის ცხოვრება მშვენიერია, ლევან ყუბანეიშვილისთვის ცხოვრება გემრიელია... რაც შეეხება ლევან გახელაძეს... ძალიან გთხოვთ, მაგ კაცს თავი დაანებეთ. მეტს არაფერს ვიტყვი. თუ დამიჯერებთ - კარგს იზამთ.
”პარლამენტთან ღამეს შალვა ოგბაიძე გაათენებს. პარლამენტის წინ მიმდინარე აქციაზე ღამეს ”დემოკრატიული მოძრაობა - ერთიანი საქართველოს” წევრი შალვა ოგბაიძე გაათენებს. როგორც ”ინტერპრესნიუსს” შალვა ოგბაიძემ განუმარტა, იგი თანამოაზრეებთან ერთად იქ დილამდე დარჩება” - ეს ნიუსი ნამდვილად იმსახურებს ყურადღებას. იგი გვამცნობს, რომ ქართველებს დავით მაღრაძის გარდა კიდევ მოგვეძევება რამდენიმე ბუმბერაზი პიროვნება, რომელთაგან განსაკუთრებით დიდ-ბუმბერაზები მზად არიან მშობელი ერისთვის გაიღონ მსხვერპლი და საკანში დილამდე დარჩნენ.
ახლა იცით რა გავიფიქრე? მაგარი იქნება, თუ ობგაიძე საკანში ავტოსკოლას გახსნის, ხოლო გვერდით საკანში ვანო მერაბიშვილი გახსნის მომსახურების სააგენტოს.
ხუმრობა აქეთ იყოს, უმუშევრობაა და გვაქვს შანსი, საქართველოს მთელი მოსახლეობა ”ფანტას” სარეკლამო კლიპების გადაღებაში დასაქმდეს. ასეთ სცენარს გთავაზობთ: ხელისუფლება და ოპოზიცია სვამენ ”ფანტას” და იცინიან. აქტივისტები აბარებენ ბოთლებს და იცინიან. უბრალო ადამიანები მაკულატურაში აბარებენ ეტიკეტებს და იცინიან. ყველა იცინის, მხოლოდ გიორგი თარგამაძეს აქვს წარბები შეჭმუხნული. თარგამაძე ხმამაღლა ოცნებობს: ”მირინდას დროც დადგება” და გულში იღიმება.
”ნაციონალური მოძრაობის” ფონიჭალის ორგანიზაციის ხელმძღვანელმა შალვა თვაურმა თავის მხარდამჭერ 150 ადამიანთან ერთად სახელისუფლებო პარტია დატოვა” - წავიკითხე და გამეღიმა. M
მოდი და, ნუ გაგეღიმება.
ვ.ტ.ე.(ვიფხანთ ტყვილა ენას) - მე რომ სამიოდე წლით ადრე დავბადებულიყავი და იმ თქვენი ვაიმეგობრების ნაცნობი ვყოფილიყავი, თქვენ რომ ფულს იშოვიდით, გაგეცლებოდით, ხოლო როცა გაკოტრდებოდით, დაგიახლოვდებოდით და მიგახვედრებდით, რომ ფული არაა ყველაფერი. აი, სწორედ ასე მოვიქცეოდი.
- მეტი რა გითხრა შენ.
- როგორ თუ რა მითხრა - აღშფოთდა გრიშა - აბა, ახლა რომ ვზივარ აქ და გესაუბრებით, თუ იცი, რა განცდა მამოძრავებს?