პოეზია · ლირიკა
შვილიშვილს
დათუნას
წყალს მასმევს უკვდავებისას,ფიალებით და კოკებით...ამ სასწაულის შემყურე,სად წავალ, როგორ მოვკვდები!
დღე გაშპა თამაშ-თამაშით,შინ დაღლილები მივედით,ის ჩემი გადამრჩენია,მავსებს ხალისით, იმედით.
გული სულ მისკენ მიმიწევს,ვერსად ვძლებ, სახლში რომ მიცდის,მადლობა უფალს ამგვარისიხარულების მოგვრისთვის.