პოეზია · ლირიკა
ან-ზე სით მოვალ, მკითხე
ახლა რომ მკითხო _მკვდარი ვარყოველდღიური საქმით,ვერც რამე ციურს ვხედავ დავერც მთის სიყვითლეს _გაღმით.
ცოლი საყვედურს არ მალავს,ვუძლებ, რაკი ვარ ქმარი,ოჯახს არ ყოფნის ლექსი დავერ ატკბობს ჩემი ქნარი.
გაფატრულია გულ-ღვიძლიხორცის საკეპი დანით,ცოტაც და ჩამოიქცევასულის ერდო და ბანი.
ო, ღვთისნიერო, მიშველე,ან-ზე სით მოვალ, მკითხე,რომ თენდებოდეს ყოველთვისმე რომ მიყვარდა _ ის დღე.