პოეზია · ლირიკა
როცა წვიმები ამირბარობენ
წვიმს _ბათუმს წვიმა როდის უკვირდა,ცა წარბის გახსნას არც აპირებს,ამოაგორე, ცაო, უბიდანმზე _ სიხარულით რომ ამატიროს.რომ მოილხინოს ჩემმა სტუმარმადა ზღვას დარდები მიასამაროს,რომ მიატოვონ რეტრო ქალებმა,იენძელონ და იასამანონ, _ამოაგორე, ცაო, უბიდანმზე და სიცოცხლეს მიეც ხალისი,დაბრუნდებიან სიყრმის სიზმრებიდა სიყვარულიც მოვა თავისით.მაგრამ ვის მისწვდესსიბრძნე სურვილთა,როცა წვიმები ამირბარობენ,ამოაგორე, ცაო, უბიდანმზე და ქალაქი ამიგალობე!