პოეზია · ლირიკა
რას ვუტოვებთ საქართველოს?
სახელოვნად ცხოვრების გზისგავლა არის გამარჯვება,,,წუთისოფლის სტუმრები ვართ,ჩვენ წავალთ და სხვა დარჩება”.
ერთგულებით მკერდში გულიგვიძგერს და ის გვკითხავს ბოლოს:რას ვუტოვებთ სასიკეთოდჩვენს მშობლიურ საქართველოს?
რას ვუტოვებთ ქართლს, იმერეთს?ამ მთებს, რომ ამართულია?არვის ახსოვს, ვისაც მუდამხალხზე ზრუნვით არ უვლია.
შემოგვყურებს ხოხბისფერიორწოხები, ხეობები,რა ფასი აქვს ფუჭი ზრახვითდა განცხრომით თუ ბერდები.
ლომგულების ნაკვალევიარის, სადაც ფეხს ვაბიჯებთ,საუბარი უყვართ მათზეთვალმერცხალა გოგო-ბიჭებს.
იგონებენ მოკრძალებითრაც შემორჩა მატიანეს,კურთხეული მათი სულიმზის შუქსავით დაგვტრიალებს.
სევდას ვიგრძნობთ, მინდვრად ვინმემყვავილები გადათელოს,სიბერისჟამს ნეტავი რასდავუტოვებ საქართველოს.