პოეზია · ლირიკა
გიტარა
იწყება, იწყება:გიტარა ქვითინებს.რიჟრაჟის თასებიიმსხვრევა, იმსხვრევა...
ვის ძალუძს შეწყვიტოსსიმების ის რხევა?!ამაოდ დაშვრები.გიტარა იტირებს.
მოთქმას მონოტონურსწყლის ზარს შეადარებ.სხვაგვარად არ ითქმის.
ან თითქოს ქვითინადთოვლიან ველებზექარი ქრის, ქარი ქრის.
შეუძლებელია მისი გაჩუმებამშობელი შორეთი ეაბრეშუმება:
სამხრეთი და ცხელი ქვიშა სამხრეთული,ამაოდ გგონია, ცრემლია დაელია:ტირის, ენატრება თეთრი კამელია,
მიზანი, რომელსაც ვერ მიწვდა ისარი,ანდა მკვდარი ჩიტი, რტოზე გარჩენილი.
გიტარა ტირის და, არც სხვები მღერიან:ხუთი სატევარი გულზე დაჰღერია.